Post by Category : Luna

Nest I – Imowyn en Ifaen

Share

Naast Ilyas en Ignyah, over wie ik eergisteren schreef, zijn ook onze Imowyn en Ifaen inmiddels (samen) uitgevlogen. In deze blog vertel ik jullie over hen, de verhuizing,en hoe het nu met hun gaat in hun nieuwe huisje!

Maki en Ivar

Onze lieve Imowyn en Ifaen zijn afgelopen zondag, 12 augustus 2018, verhuisd naar het prachtige Nijmegen. En net als Ilyas en Ignyah, hebben ook Imowyn en Ifaen nieuwe roepnamen gekregen.

Imowyn gaat nu door het leven als Maki, en Ifaen heet nu Ivar. Wat aan Ivar’s nieuwe naam leuk is – zijn vader heet Ragnar en is vernoemd naar een personage uit de serie Vikings. De Ragnar in die serie heeft ook een zoontje genaamd Ivar. Toeval?!

Onze schatjes

Maki en Ivar waren 2 kittens waar wij bij ons thuis echt niet omheen konden. Maki was vrijwel altijd bij mij in de buurt. Ze wou constant knuffelen en deed er ook echt alles voor. Als ik bijvoorbeeld achter de computer zat, belangrijke of onbelangrijke dingen te doen, kwam ze altijd over mijn toetsenbord heen gebanjerd en plofte ongegeneerd neer. Als Maki wou knuffelen, wou Maki knuffelen. En zette ik haar dan aan de kant, omdat ik even druk was, kwam ze 3x zo hard weer terug. Heerlijk aanwezig was ze – het is nu dus ook wel heel erg stil in huis zonder mijn kleine lastig-vallertje!

Ivar was onze grote knuffel. Hij moest altijd knuffelen. Waar je ook was, wat je ook deed, hij moest vastgehouden worden en geaaid. Echt goed alleen zijn kon hij niet. Waar al zijn zussen en broers naar buiten scheurden in de ochtend, omdat we de achterdeur open zette, rende hij op ons af voor zijn allereerste knuffel van de dag. Waar de rest druk aan het vechten was om natvoer, kwam hij liever eerst een knuffel halen voor hij ook aan viel. Hij waste ook graag onze haren, en gaf ons ook graag een knuffel ipv wij enkel hem. Ik heb nog nooit zo een knuffelig en verzorgend mannetje tussen mijn kittens gehad – Natuurlijk missen wij al die liefde van Ivar enorm nu hij verhuisd is!

Verhuisdag

Voor we opweg moesten hebben Maki en Ivar ons nog even flink geknuffeld. Ik moest nog wat laatste dingetjes doen op de computer en Maki was natuurlijk weer niet van mijn toetsenbord af te slaan. Ivar moest ook nog zijn tweede knuffel van de dag, en dus waren wij natuurlijk iets te laat vertrokken. Hoe kan je nou nee zeggen tegen die 2 ?!

In de auto deden ze het erg goed. Ze zijn beiden meteen gaan liggen en volgens mij hebben ze zelf eventjes geslapen. Voor ze het wisten waren ze alweer in Nijmegen aangekomen.

Eenmaal in hun nieuwe huisje liepen ze meteen uit hun reismandje en de huiskamer rond. Natuurlijk enorm spannend, maar ook heel erg interessant! Na flink rond te snuffelen en te lopen, vond Maki al snel een leuk speeltje om mee te spelen. En ook al was alles nog wel wat spannend, dat speeltje was te leuk om te negeren!

Beiden deden het erg goed. Toen we eenmaal weer weg gingen was Ivar nog wat terughoudender (Hij had ietsje langer nodig), maar Maki was volgens mij al helemaal op haar plekje!

Hoe gaat het nu?

Inmiddels gaat het prima met de 2, en zijn ze al helemaal op hun plek! Ze trekken veel met elkaar op, spelen graag samen, en gaan ook samen op ontdekking door het hele huis wat ze nu tot hun beschikking hebben! Het buitenverblijf wordt ook gebouwd, en ik weet zeker als die af is dat ze ook daar hun ogen uit zullen kijken! (Ik heb al een preview gehad, en wat wordt hij gaaf!!)

Hun favoriete slaapplekje is inmiddels ook gevonden – mooi in de vensterbank voor het grote raam. En ik neem het ze niet kwalijk, want er is toch niks leukers dan slapen met een mooi uitzicht? En als je dan tussendoor even wakker wordt kan je leuk naar buiten kijken naar al dat moois, voor je weer in slaap valt.

Wij wensen Maki en Ivar enorm veel geluk in hun nieuwe huisje, en hun nieuwe baasjes enorm veel geluk met de twee donderstenen! Wij hopen nog lang en vaak van hen te horen, maar volgensmij gaat dat helemaal goed komen!

Het gaat jullie goed!

Nest I – Ilyas en Ignyah

Share

Door verschillende redenen heb ik helaas geen tijd gehad om blogjes te schrijven over onze afgelopen 2 nesten (Nest I en J). En aangezien de eersten ook alweer zijn uitgevlogen en het niet heel lang meer zal duren tot de rest ook verhuisd is, heb ik besloten om per kitten een individueel blog te schrijven na hun uitvliegen. Zo kunnen wij dit later altijd nog eens terug lezen, en misschien voor onze trouwe lezers ook leuk om te zien hoe het hier met de kittens is gegaan en hoe het in hun nieuwe huisje gaat!

Chef en Tutti

Onze allereerste blog is voor Ilyas en Ignyah, die afgelopen zaterdag, 11 augustus 2018, zijn verhuisd naar het prachtige Amsterdam! Zoals wel vaker, hebben ook Ilyas en Ignyah inmiddels andere namen gekregen, en ik zal hun vanaf nu ook zo noemen.

Ilyas zijn nieuwe naam is Chef, en Ignyah gaat inmiddels door het leven als Tutti.

Chef was echt ons knuffeltje, al werd hij wel ietsje meer zelfstandig naarmate hij ouder werd. Hij kwam graag knuffelen, kon ook echt luid miauwen als hij zijn aandacht niet kreeg, en liep ons de hele dag gezellig achterna. Hij hield wel van spelen, maar heel druk was hij niet. Al kon hij dan weer wel heel goed dingen slopen, daar stond hij hier nog wel het meest om bekend. Zowel tassen van bezoekers als de zak waarin wij plastic verzamelde, waren niet veilig.

Tutti was mijn kleine knuffel, en was hier ook wel bekend als Mini Luna. Ze is zowel in uiterlijk als deels in gedrag sprekend haar moeder. Het enige dat Tutti extra heeft, en waarschijnlijk dus ook geërfd heeft van papa, was haar energie. Tutti kon urenlang rondrennen, was het meest fanatiek als het tot jagen kwam, en viel geregeld al haar broertjes en zusjes lastig. Een echt heldinnetje die voor niets of niemand bang was!

Chef en Tutti in Amsterdam!

De heenreis naar hun nieuwe huisje ging erg goed. Al vond Chef het ietsje minder prettig in de auto, ging ook hij na ongeveer een kwartiertje rustig liggen; hij zocht wel echt steun bij zijn kleine zusje Tutti, maar dat vond Tutti gelukkig helemaal niet erg. Behalve dan die ene keer dat hij besloot met zijn kont op haar gezicht te zitten – dat was een beetje onhandig.

Eenmaal in Amsterdam aangekomen liepen ze meteen uit het mandje en gingen ze op onderzoek uit. Wel konden we al snel zien dat Chef het ietsje spannender vond. Tutti rende na een klein kwartiertje al rond door het huis alsof ze nooit ergens anders gewoond had, maar Chef ging liever achter het gordijn zitten en af en toe om het hoekje kijken naar zijn malle drukke zusje.

Inmiddels gaat het met beide erg goed. Chef is inmiddels helemaal thuis, schrikt nergens meer van, en ook zusje Tutti heeft het erg naar haar zin; al mist ze haar familie nog wel. Maar wij missen haar ook, dus stiekem vinden we dat wel heel schattig. Al hopen we dat ook Tutti snel niet beter meer weet en ze samen gelukkig oud mogen worden!

Naast af en toe een half uur druk spelen, eten ze graag alles wat ze maar voorgeschoteld krijgen (en ze groeien ook erg hard!) en helpen ze hun nieuwe baasjes graag als zij thuis aan het werk (proberen te) zijn.

Bij ons thuis

Chef en Tutti hebben het bij ons erg goed gedaan. We hebben met hun gelukkig niet heel veel rare dingen meegemaakt. Ze zijn twee keer geënt, gecastreerd, en natuurlijk ook gechipt (dit keer tijdens de castratie). De entingen gingen prima, en alleen Chef heeft van de eerste enting last gehad. Hij kreeg last van het ‘Limping Kitten Syndrom’, iets waar ik al wel over gehoord had, maar nog nooit had meegemaakt. Gelukkig was dat met wat pijnstilling redelijk snel onder controle. En de tweede enting heeft hij het ook niet meer gehad.

Ze waren beiden wel enorm aanwezig, en sinds hun zijn uitgevlogen is de stilte in huis erg te merken – ondanks dat we inmiddels nog 7 kittens rond hebben lopen.

Wij wensen Chef en Tutti enorm veel geluk in hun nieuwe huisje, en hun nieuwe baasjes enorm veel geluk met hen! En wij hopen natuurlijk nog vaak van ze te horen, maar volgensmij gaat dat helemaal goed komen!

Het gaat jullie goed!

Nest J – 5 weken oud

Share

Ook de kittens van Emmy zijn inmiddels alweer ruim 5 weken oud – wat gaat dat toch altijd weer snel! In deze blog laat ik jullie graag weten hoe het met de 6ling van Emmy gaat en welke vooruitgangen ze allemaal alweer hebben gemaakt.

Moeilijke tijden

Het gaat enorm goed met de kittens van Emmy, maar dit is enkele weken geleden wel anders geweest. Dit was Emmy’s eerste nestje en 6 kittens is natuurlijk niet niks – zelfs niet voor een moeder met ervaring. Emmy was dan ook ineens overweldigd door alle drukte van de kittens, dat ze er ineens besloot mee op te houden.

Voor ik het wist waren onze kittens niet meer wit, maar geel. Aangezien hun moeder er amper meer was, zijn ze uit zichzelf gaan poepen. Vervolgens hebben ze over elkaar heen gekropen en voor ik het doorhad zaten ze eronder. Emmy vond het ook maar stinken en vond het helemaal niet meer nodig te helpen. Gelukkig hielp Luna wel goed mee, en toen ze weer wat schoner waren wilde Emmy nog wel melk geven. Maar het onderpoepen ging door, en het is dagenlang een enorm gevecht geweest om ervoor te zorgen dat ze genoeg te drinken kregen en ook schoon bleven. Kittenpoep is enorm vettig, dus helemaal goed weg kon ik het helaas niet krijgen – en ze waren ook nog te jong om constant te wassen.

In overleg met de dierenarts hebben wij naar bijna een week besloten om de kittens toch te wassen met speciale shampoo. En dit was gelukkig de ommekeer, nadat ze mooi schoon waren accepteerde Emmy haar kittens weer en heeft ze zich inmiddels ontpopt tot ervaren moederpoes.

Grote broers en zussen

Vanaf 4 weken lagen de kittens van Emmy non-stop bij de kittens van Luna. Alle 11 hebben inmiddels een enorm goede band met elkaar en ondanks dat de kittens van Luna 1.5 week ouder zijn en dus ook zwaarder en groter, merken wij daar niks van. Ze spelen en doen met elkaar wat ze kunnen, en ze drinken ook gewoon waar ze kunnen – of het nu bij Luna of Emmy is maakt ze allemaal niks meer uit!

Vooruitgangen

De kittens van Emmy zijn inmiddels ook oud genoeg voor brokjes, natvoer en de kattenbak. Het eten van natvoer hadden ze snel door, ik hoefde t maar neer te zetten en ze gingen er allemaal los op – op Jolleigh na, die had er een tijdje nog geen zin in.

Omdat de kittens van Luna al aan de brokken zaten, stonden die ook non-stop bij alle 11 in de buurt. De kittens van Emmy hebben heel goed gekeken naar hun grote broers en zussen en aten de brokjes ook een stuk sneller dan wij normaal van kittens gewend zijn.

Helaas waren ze wat minder snel met de kattenbaktraining. Waar wij normaal hoogstens misschien 2 ongelukjes vinden, zijn deze kittens toch wel recordhouder van ongelukjes. Wij hebben naast het onderpoep-moment op jongere leeftijd flink wat poep van ze mogen ruimen. Normaal piepen kittens als ze naar de bak moeten en dan loop je met zo een kitten gewoon even naar het dichtstbijzijnde kittenbakje. Maar deze kittens natuurlijk niet. Je hoort ze eigenlijk sowieso al nooit, en dat is bij hoge nood dus niet anders.

Inmiddels snappen ze het gelukkig wel, en zelfs het klepje van de kattenbak hadden ze binnen 1 dag door.

Karaktertjes

Wat mij het meeste opvalt is de rust die de kittens van Emmy allemaal over zich heen hebben. Je hoort ze amper en ze spelen wel maar rustiger dan wat wij normaal merken. Nu hebben ze ieder natuurlijk wel 10 broers en zussen om mee te spelen, dus dat kan zeker meehelpen.

Wat ons wel opvalt is dat Jovaann echt duidelijk het grote broertje is. Hij loopt vooraan en vind zichzelf meer bij de kittens van Luna horen dan bij de kittens van Emmy. Hij is ook bijna net zo zwaar, dus raar vind ik het niet. Ook is hij wel een lekker stoer en relaxed ventje die het ook geen probleem vind als je hem oppakt. Jhyleanne is t kleine onderdeurtje, lekker eigenwijs en ook de kleinste van het stel. Jolleigh is voor een poesje enorm rustig en neemt lekker haar tijd met het ontwikkelen en ontdekken. Jaysea is een klein uitdagertje, maar ook redelijk rustig net als haar zusje. Ze komt graag bij je in de buurt. Jessalynn is de drukste van het stel, en loopt je het liefst de hele dag achterna. Ze is dol op aandacht en is erg aanwezig. En als laatste is Joachim, echt een lief reusje. Hij is een grote jongen, maar zal geen vlieg kwaad doen.

Het waren voor ons met onze 6ling dus toch wel erg drukke tijden de afgelopen weken. Gelukkig gaat inmiddels alles goed met ze, en zijn ze ook oud genoeg voor bezoek. Wij sturen dus ook heel snel de nieuwsbrief rond met dat de kittens (van beide nesten) beschikbaar komen! Wij hopen van jullie te horen!

Nest I – 5 weken oud

Share

De kittens van onze Luna zijn inmiddels 5 weken oud! Er is een hoop gebeurd de afgelopen weken, en dan voornamelijk qua ontwikkeling. In deze blog vertel ik jullie graag hierover! (De foto’s in deze blog zijn overigens van vorige week).

Kittens – gegroeid

Het gaat enorm goed met de kittens van Luna. Ze groeien als kool en zijn nu, met 5 weekjes oud, al tussen de 594 en 650 gram. Super gewichten voor zulke kleintjes! Nu de kittens van Emmy (Ons J nest) ook beneden bij de kittens van Luna liggen, zie je duidelijk de verschillen tussen kittens van 3 week en kittens van 5. Qua spelen zijn ze dan ook al een niveau verder, maar gelukkig passen ze zich goed aan aan de kleintjes van Emmy en spelen zo voorzichtig als ze kunnen. De kleintjes zijn ook totaal niet bang van hun 5 grote broers en zussen en spelen net zo hard weer met hun. Te schattig!

Alle 5 hebben inmiddels ook het natvoer en de brokjes gevonden. Van kip willen ze eigenlijk weinig hebben, maar vis eten ze met smaak. Ook leggen ze nog geregeld aan bij Emmy, want Luna vind dat ze oud en wijs genoeg zijn om voornamelijk normaal kattenvoer te eten – heel af en toe mogen ze bij haar nog een slokje. Wat dan wel weer lief is – Luna komt geregend luid-miauwend aangerend met een speeltje in haar bek als “prooi” voor haar kittens om te eten. Hun reageren er echter niet op, maar die van Emmy wel. Zo voelt Luna zich toch nog een moedertje, maar dan op haar eigen manier.

Kittens – vrijheid

De kittenren was al snel na het vorige blogje neergezet voor de kittens van Luna. Ze waggelden al snel door de bevallingskist en hun hoofdjes hingen geregeld over de rand. Het duurde niet lang of ze lagen al geregeld in de kittenren. Omdat het met Emmy even wat moeizamer ging zijn haar kittens naar beneden verhuist – in de bevallingskist van de kittens van Luna – en de kittens van Luna in de kittenren. Ze zijn geregeld op bezoek gegaan bij de kittens van Emmy, en dan vooral Ignyah die groot fan was van de kleintjes en nog altijd is.

De huiskamer hebben ze inmiddels ook ontdekt, en sinds gisteravond zijn ze alle 5 al een keer ontsnapt uit de kittenren wanneer hij dicht zit. Ik ga hun dus echt niet meer in de kittenren houden.

Ze vinden het heerlijk in de huiskamer en slapen geregend in de krabton of op de bank. Ook kruipen ze bij ons op schoot zodra ze kunnen en spinnen ze als je ze al aankijkt. Wat een heerlijk stel!

Kittens – kattenbaktraining

Helemaal goed gaat het nog niet, maar allemaal snappen ze inmiddels waar die bak met rare korrels voor is. Niet om te eten, nee, maar om op te plassen en poepen. Ignyah, onze slimme kleine meid, snapte het als eerste. De rest volgden iets later, maar inmiddels poepen en plassen ze allemaal zelf. Heel af en toe nog een ongelukje, maar dat kan ik ze wel vergeten 😉

Oh, en gister vond Idryss het leuk om naast het kittenbakje te plassen ,terwijl ik hem er net op had gezet! Ik tilde hem nog op om hem terug te zetten, maar terwijl hij relaxed in mijn hand hing bleef hij gewoon lekker doorplassen. Oh vent – het is dat je zo aandoenlijk bent. Jullie snappen vast dat mijn wasmachine overuren maakt de laatste paar weken 😉

Kittens – karaktertjes

Er zijn duidelijk verschillen te zien tussen onze 5ling. Zo is Imowyn ons kleine speelse knuffeltje. Ze ligt graag bij je op schoot, komt je achterna gerend om met je te spelen, maar kan ook heerlijk spinnend bij je in je armen hangen. Ilyas is ons luie knuffeltje, hij ligt het liefst bij mijn vriend op schoot te slapen, en als hij aan het werk is, ligt hij vrijwel 20 uur per dag te snurken op de bank. Ignyah is ons slimme onderdeurtje, ze is de kleinste van het stel maar wel haantje de voorste! Ze snapt alles het eerste, wil alles maar zien en is echt nergens bang voor. Ifaen is nog niet echt klaar om op te groeien – hij ligt graag bij zijn mama en Emmy, en wil ook liever niet te lang zonder mij zijn. Hij kan ook wat beter op zichzelf spelen dan de rest. Idryss is ons vechtersbaasje – hij ligt de hele dag te rollen met alles en iedereen en kan heerlijk urenlang achter elkaar spelen. Lekker spelen en klimmen – dan is Idryss op zijn vrolijkst!

Tot zo ver de blog van deze week. Wij hebben besloten om de kittens van Luna en Emmy tegelijk beschikbaar te stellen – nog heel eventjes geduld dus! Wij wachten tot de kittens van Emmy minimaal 5 weken oud zijn. Tot snel!

Nest I – 2 weken oud

Share

Wat gaat de tijd weer snel! De kittens van onze Luna zijn inmiddels 2 weken oud, en in deze blog vertel ik jullie graag hoe het tot nu toe met ze gaat!

Om een lang verhaal kort te maken; het gaat enorm goed met de kittens! Ze worden al echte katjes. Hun oogjes zijn al bijna een week open en ook hun oortjes werken goed. Ik hoef maar tegen ze te praten en ze praten gezellig tegen me terug. Ze vinden de wereld maar al te interessant. Geregeld hangt er al een hoofdje over de rand van de bevallingskist, en ik denk dat we snel de kittenren erbij mogen halen. Grappig idee dat ze over ongeveer een week alweer hun eerste stapjes in de huiskamer gaan zetten!

Ze groeien ook enorm goed. Waar ze bij de geboorte 104, 108, 100, 108 en 102 gram waren, zijn ze inmiddels alweer 314, 324, 304, 302 en 354 gram! Heerlijk dikke kittens – vooral die laatste blijft me verbazen 😉

Ik ben ook vrijwel zeker over de kleurtjes van onze kittens. Er is nog lichte twijfel over Blue of Seal bij enkelen, en het silver/smoke is nog niet goed te zien, maar voor nu hou ik het op:
Imowyn – Seal Tortie (Smoke) Point White
Ilyas – Seal (Silver) Tabby Point Bicolor
Ignyah – Blue Tortie (Silver) Tabby Point White
Ifaen – Blue Smoke Point White
Idryss – Seal Smoke Point White

Imowyn heeft zich ontpopt tot prinsesje. Ze krijgt altijd haar zin en kan een enorm grote mond opzetten als iets niet meezit. Ilyas is een echt mama’s kindje; hij wil het liefst de hele dag tegen zijn mama aan liggen en schreeuwt het hardste van allemaal als Luna even een ommetje aan het maken is. Ignyah is ons lieve popje. Je hoort haar vrijwel nooit en ze kan een enorm lief gezichtje opzetten als je tegen haar praat. Ifaen is een heerlijk relaxed ventje. Hij vind alles prima, je kan mat hem rondlopen zolang je wilt, en miauwen doet hij amper – en wanneer hij dit wel doet, hoor je het ook amper! En als laatste onze Idryss, Idryss is de jongste van het nest, maar hij doet zich voor als grote broer. Hij is natuurlijk ook de zwaarste, dus ik snap wel dat hij voelt alsof hij over zijn broertjes en zusjes moet waken.

Tot zover de blog. Ik hoop dat jullie genoten hebben van het verhaaltje en alle mooie foto’s van deze week (wat waren ze weer geweldig goede fotomodelletjes!). Tot de volgende update!

Nest I – Geboren

Share

Luna heeft ons eventjes laten wachten (ze gaf al dagen tekenen dat ze op het punt van bevallen stond), maar mooi op haar uitgerekende dag is ze bevallen van een prachtige 5ling! In deze korte blog stel ik ze graag even aan jullie voor.

Al vanaf dinsdag 24 april begon het te rommelen. Luna was onrustig, moest veel aandacht, miauwde flink (iets wat ze normaal nooit doet), met het gevolg dat ik ook onrustig was. 24 april was wel erg vroeg om te bevallen, het is beter dat een kat rond dag 65 bevalt, dan dag 60.

Gelukkig waren de zorgen om niks en heeft Luna het netjes volgehouden tot zondag 29 april, al voelde ze zich dus wel al ruim een week wat ongemakkelijk. Ze at ook al niet heel veel meer, dus helemaal op en top de bevalling in ging ze niet.

De nacht voor haar bevalling had ze al de halve nacht bij ons op bed geslapen – ook alweer iets wat ze normaal niet doet. Toen wij ‘s ochtends opstonden rende ze al vrolijk voor mij uit naar een bevallingsplekje, en was het afwachten tot het zou beginnen.

Heel even dacht ik dat ze me weer voor de gek hield, maar om 1 uur heb ik haar eerste sterke wee gezien. Het was begonnen!

Een zware bevalling was het wel. Het eerste kitten werd pas een kleine 2 uur later geboren, en Luna was al duidelijk helemaal op. Hoewel ze bij de eerste 2 kittens nog wel haar best deed, reageerde ze totaal niet op kitten nummer 3. Met wat hulp lag ook zij snel bij haar mama te drinken, en de laatste 2 volgden na een korte pauze. Ook bij hen heb ik Luna wat moeten helpen.

Na ruim 5 uur was Luna gelukkig eindelijk klaar en lag ze tevreden en trots melk te geven aan haar prachtige babies. Bij deze stellen wij aan jullie voor:

♀ Lumica’s Imowyn, geboren om 14:50, 104 gram
Neva Masquerade

♂ Lumica’s Ilyas, geboren om 16:09, 108 gram
Neva Masquerade

♀ Lumica’s Ignyah, geboren om 16:35, 100 gram
Neva Masquerade

♂ Lumica’s Ifaen, geboren om 17:43, 108 gram
Neva Masquerade

♂ Lumica’s Idryss, geboren om 18:02, 102 gram
Neva Masquerade

Wij hopen dat jullie weer zin hebben in alle mooie foto’s en blogs die wij de aankomende weken weer gaan plaatsen. Een nieuw nest met nieuwe avonturen, wij hebben er enorm veel zin in! En we vinden het ook enorm leuk dat wij dit weer met jullie allemaal kunnen delen.

Zoals jullie van ons gewend zijn, hebben alle kittens inmiddels hun individuele pagina’s gekregen (waar meer informatie en foto’s zijn te vinden) en ook zijn ze toegevoegd aan de lijst bij ‘Beschikbare Kittens‘. Door daar op hun foto te klikken kom je op hun desbetreffende pagina met meer informatie en foto’s terecht.

Als er nog vragen zijn, kunnen jullie ons altijd bereiken via het contact formulier.

Tot snel!

Nest I & Nest J – Verwacht!

Share

Het is eventjes stil geweest vanaf onze kant, maar dat was omdat ik eerst de volle 100% zekerheid wou hebben voor ik jullie op de hoogte bracht. Inmiddels is die zekerheid er en kan ik jullie met veel liefde mededelen: Wij verwachten weer kittens!

+

En wat voor kittens 😉 Onze eerste verwachte combinatie is de combinatie Luna en Ragnar. Dit is een herhaling van de combinatie vorig jaar van ons G nestje, wie inmiddels alweer 1 jaar zijn en prachtig zijn uitgegroeid! Luna is uitgerekend rond 29 april, dus het schiet al op. Spannend!

+

En voor de verandering is er ook eens een tweede combinatie verwacht. Helaas kon Emmy niet langer meer wachten en hebben wij moeten besloten haar ietsje eerder te dekken dan wij hadden gepland. Maar zeker niet minder welkom, de kittens van onze Emmy en Ragnar! Emmy is uitgerekend rond 11 mei. Haar eerste nestje, dus voor ons ook extra spannend!

Met beide aankomende moeders gaat het erg goed. Erg knuffelig, nog gezelliger dan normaal, en beiden ook al een buikje; die van Luna aanzienlijk groter dan die van Emmy. Beide combinaties zullen enkel neva kittens geven. De verwachte kleurtjes van beide combinaties zijn te vinden in onze Planning.

Nest G – Uitvliegen Gwyneth en Guinivere

Share

Afgelopen zondag hebben wij onze lieve Gwyneth en Guinivere, nu beter bekend als Pixie en Pebbles, naar hun nieuwe familie gebracht in Leiden. In deze blog lees je hoe hun verhuizing is gegaan,en wat voor moois hen stond te wachten in hun nieuwe huisje!

De autorit

De autorit was voor onze 2 stoere dames geen enkel probleem. Pebbles was wel het eerste kwartiertje wat aan het miauwen (we moesten een klein uurtje rijden), en Pixie begon het tweede kwartiertje. Maar het laatste half uur hebben ze heerlijk rustig in hun reismandje gelegen en af en toe een beetje geslapen; wat dan weer ontzettend lief was: ze lagen heerlijk met elkaar t knuffelen het hele uur!

Nieuw huisje!

Eenmaal aangekomen in het prachtige Leiden hebben we ze in het kantoortje neergezet, wat tevens omgetoverd is tot kittenparadijs met prachtige klimkasten en een klimwand om jaloers op te zijn(!), en de reismand geopend. Meteen kwamen de 2 nieuwsgierig naar buiten gehobbeld om even rond te kijken.

Pebbles deed het verrassend stoer allemaal en liep nieuwsgierig rond en overal maar aan te snuffelen en naar te kijken. Ze ging zelfs al snel naar buiten (via de achterdeur is er een mooie afgezet buitengebied) en daarna weer lekker binnen rondsnuffelen. Ze speelde ook al snel, alsof ze daarvoor helemaal speciaal naar Leiden was gekomen!

Pixie vond het wat spannender en bij wat onbekende geluiden zoefde ze onder de grote kast. Enkele seconden later kwam ze er echter alweer onderuit en ging verder op onderzoek uit alsof er daarvoor niet net een heel eng geluid was geweest. Na ongeveer een halfuur hing mevrouw al in de klimkast en speelde vrolijk samen met haar zusje Pebbles met wat speelballetjes die al op hun lagen te wachten bij aankomst.

We zijn ongeveer een uurtje gebleven en in dat uur hadden ze niet enkel de hele kattenkamer al onderzocht, maar waren ze ook al op weg naar zolder. De hele trap was bekleed met sisal, dus niet enkel het kamertje was een plezier voor hun om in rond te rennen, maar ook de trap was toevallig al helemaal in hun smaak, haha.

3 dagen later

Inmiddels zijn we 3 daagjes verder en gaat het erg goed met de meiden.

Pebbles is weer de wat rustigere van de 2 (na 2 daagjes de drukste van het stel te zijn, voor de verandering), maar reuze nieuwsgierig en lekker aan het rondkijken in haar mooie nieuwe huisje. Vooral die nieuwe speelhengel vind ze helemaal geweldig!

Pixie is ook weer helemaal haar knuffelige (ze kwam hier ook graag constant met me knuffelen!) en speelse zelf. Lekker klimmen, rennen, knuffelen en spinnen; zo kennen wij haar het beste!

Beiden hebben de prachtige klimkasten al ontdekt en ook zijn ze al hoog boven op een kast geklommen alsof ze nooit anders gedaan hebben.

Ik denk dat ze samen een prachtig leventje tegemoet gaan, met veel klimplezier en vele knuffels van hun nieuwe gezinnetje. Wij hopen dat ze heel gelukkig mogen worden in hun nieuwe huisje. Lieve Pix en Peb, wat heb ik de afgelopen 15 weken genoten van jullie! Van geboorte tot uitvliegen, elke dag is weer net zo special. Ik zal jullie nooit vergeten. Het gaat jullie goed <3

Nest G – 14 weken oud

Share

Jeetje wat is het weer lang geleden sinds ik het laatste blogje schreef! Helaas hebben we het soms persoonlijk zo druk, dat ik niet toe kom aan de blogjes. Maar gelukkig komt daar vandaag verandering in, want ik wil jullie graag laten weten hoe het de laatste 6 weken met de kittens gegaan is!

Nieuwe namen!

 
In de laatste blog liet ik al weten dat Lannister (Gavriel) en Freek (Gallagher) inmiddels gereserveerd waren en hun nieuwe roepnaampjes hadden gekregen! Inmiddels zijn ook onze 3 dames voorzien van lieve gezinnetjes en hele leuke nieuwe naampjes!

Giulia – Onze Giulia gaat wonen bij 2 andere kattenvriendjes en een heel warm en liefdevol gezin in Zoetermeer! Tijdens hun bezoekje heeft Giulia niet stil gezeten en heerlijk gespeeld ondanks de warmte die er die dag heerste. En ik had echt gedacht dat ik de rest van de dag weinig van d’r zal merken, maar ook nadat haar gezinnetje gedag had gezegd heeft ze nog uren rond gescheurd; wat een energie heeft ze toch! Haar nieuwe roepnaam wordt ‘Juultje’ of in het kort ‘Juul’. Toevallig noemde ik haar al ‘Giul’ wat bijna hetzelfde klinkt als Juul, dus heel erg te wennen aan haar nieuwe naampje hoeven we niet. Ik kan ook niet anders dan te zeggen dat het heel goed bij haar past!

 

Gwyneth en Guinivere – Gwyneth en Guinivere gaan gezellig samen verhuizen en wat zijn wij hier blij mee! Gwyneth is echt geen kitten dat goed alleen kan zijn, en ook al is Guinivere vele malen rustiger dan haar drukke zusje, samen zijn ze soms net een wervelwind. Ze matchen enorm goed bij elkaar, en hoe meer ik er op let, hoe vaker ik ze met elkaar om zie gaan. De 2 dames gaan verhuizen naar het prachtige Leiden, naar een heel lief en enthousiast gezinnetje! Deze 2 zullen ook als eerste verhuizen, dus wij tellen de laatste daagjes alweer af. Gwyneth zal de naam Pixie krijgen en Guinivere gaat Pebbles heten. Wij zijn inmiddels al helemaal gewend aan de nieuwe naampjes en het past echt perfect bij ze; twee schattige namen voor twee enorm schattige kittens!

Mama?

In de vorige blog schreef ik ook dat Miina hun surrogaat moeder was geworden. Grappig genoeg is ze dit nu nog steeds. Ze geeft nu letterlijk melk, wast ze, loopt moederlijk miauwend rond, brengt ze speeltjes als “prooi” en houdt ze strak in de gaten. Ik zal bijna denken dat Miina geloofd dat het echt haar kittens zijn!

En gek genoeg was niet heel lang na mijn vorige blog Luna een beetje klaar met haar kittens. Ze wilde ze niet meer zien, gromde wat af, en gaf soms zelfs een mep aan haar kinderen als ze iets te dichtbij kwamen en haar gegrom negeerde. Nu is dit op zich niet heel raar gedrag voor een moederpoes, maar ik vind het altijd toch wel sneu. Luna is ook de enigste van onze dames die dit gedrag vertoont. De kittens kwamen nog tijden blij aanhuppelen voor melk en knuffels met hun mama, maar Luna had er echt geen zin meer in. De teleurstelling droop bijna van ze af.

Gelukkig hadden ze tante Miina nog. Miina heeft de rol van Luna helemaal overgenomen en de kittens rennen nu vrolijk naar haar i.p.v. hun eigen moeder voor een fijne wasbeurt en wat lekkere verse melk.

Eind goed al goed?

De eerste enting


Uiteraard zijn de kittens inmiddels geënt en gechipt. De tweede enting staat voor morgen in de planning (deze is iets uitgesteld ivm een naar griepje wat alle kittens hebben gehad – deze is gelukkig nu weer helemaal over en de kittens doen het prima!) en ik heb er nu al de volste vertrouwen in dat dat helemaal goed gaat komen!

Tijdens de eerste enting hebben ze zich keurig gedragen. Wel vonden ze duidelijk de prikjes wat minder prettig, en dan vooral de prik van de chip, maar dit neem ik ze niet kwalijk. De meeste van onze kittens vinden de chip prik onprettig – en als je de naald ziet die daar voor wordt gebruikt snap je het meteen! Gelukkig vergeten ze beide prikken ook na enkele minuten en zijn ze al snel weer hun vrolijke zelf.

De controle hebben ze heel netjes doorstaan en het liefst hobbelden ze voor- en achteraf vrolijk door het hele gebouw heen. Het mandje vonden ze echt helemaal niks – zo opgesloten en zonder hun vrijheid – en dus hebben er uiteindelijk een paar vrolijk op de balie rond gebanjerd terwijl ik afrekende.

Allemaal goedgekeurd, gechipt en geënt zijn we weer op weg naar huis gegaan. Gelukkig vonden ze de rit in de auto niet zo erg en eenmaal thuis was het net alsof er niks gebeurd was. Misschien een uurtje meer slapen dan normaal, maar dat was dan ook alles wat we aan ze gemerkt hebben.

Castraties!

Ook zijn de kittens inmiddels allemaal gecastreerd. Ik vond het reuze spannend en liet ze met een brok in mijn keel achter bij de dierenarts op maandag 3 juli om 9 uur ‘s ochtends. Ik kan het niet helpen om me af te vragen wat ze denken als ze mee genomen worden naar achteren om klaargemaakt te worden voor een operatie. Gelukkig weet ik dat mijn dierenarts goed voor ze zal zorgen en kon ik zonder al te veel zorgen terug richting huis toen ze allemaal meegenomen waren.

De castraties zelf zijn prima gegaan. Al om 11 uur werd ik gebeld dat alles goed was verlopen en ze alweer wakker aan het worden waren. Wat gaat dat toch altijd weer snel bij die kleintjes! Echter kreeg ik ook de vraag of het klopte dat Lannister 2 verschillende kleuren ogen had. Tot zover ik wist had hij 2 prachtige blauwe kijkers, dus ik antwoordde dan ook met een aarzelende ‘niet dat ik weet?’. Omdat het verkleurde oogje van Lannister – 1 van zijn oogjes was groen geworden – nog even onderzocht moest worden kon ik de kittens helaas pas om 5 uur ophalen.

Gelukkig waren ze inmiddels allemaal goed wakker en eenmaal thuis zijn ze meteen gaan spelen en eten. Ook al hadden ze bij de dierenarts al 2 grote blikken voer op, hier thuis ging er ook nog heel wat in! Tjah, 1 uurtje nuchter voor de operatie en zo een groot spannend avontuur maakt honger blijkbaar. Haha.

Lannister’s oogje was inderdaad erg groen en we zijn er toch wel van geschrokken. Ook leek er een soort van waas overheen te zitten, alsof er vocht in zijn oog zat. Gek genoeg trok deze waas slechts 3 uurtjes na thuiskomst ineens weg, en de groene kleur verdween ook langzaam. De dag erna was het oogje mooi helder en alweer bijna helemaal blauw. En nu, enkele weken later, is er helemaal niks meer van te zien. Maar wat een avontuur! Wel een hele aparte reactie op de narcose en 1 die vrijwel nooit voorkomt. Toch wel heel speciaal om 1 dag een odd-eyed neva in huis te hebben.

Maar die blauwe kijkertjes zijn toch ook wel heel mooi en wij zijn blij dat er met zijn oogje verder niks aan de hand is.

Verder gaat het met alle 5 sinds de castratie erg goed. Ze hebben er weinig last van gehad, al kost het altijd een paar daagjes voor ze weer goed eten – niet anders dan anders. De wondjes zijn mooi klein en goed geheeld. Je kan er al bijna niks meer van zien! Voor ons een heel fijn gevoel dat ze dit nu hebben gehad en niet nog een keer hoeven mee te maken. Straks alleen nog de 2de enting en de verhuizing en verder een stressloos leven tegemoet!

Vakantie!


Pixie en Pebbles zullen naar verwachting 1 weekje na de 2de enting verhuizen. De andere kittens blijven allemaal wat langer i.v.m. de vakanties. Juultje en Freek blijven tot halverwege augustus, en Lannister zelfs tot eind augustus! En vinden wij dit erg? Helemaal niet! Wij kunnen zo nog even lekker genieten van onze schatjes. Want hoe dichterbij het uitvliegen komt, hoe moeilijker het altijd weer wordt. En ik weet nu al dat als ze verhuizen, ik ze erg ga missen. Want wat een topkittens zijn het weer. Je kan niet anders dan van ze te houden <3

Tot zover de blog van deze keer. Hopelijk tot snel!

Nest G – 8,5 week oud

Share

En voor je er erg in hebt ben je ruim 8,5 week verder. Precies 61 dagen geleden werden onze kittens geboren, en nu is het alweer bijna tijd voor hun eerste enting. Aankomende maandag hebben wij hun afspraak staan, ook meteen voor het chippen, maar voor nu eerst nog een blog update om jullie te laten weten hoe het inmiddels met onze vrolijke 5ling gaat!

De eerste bezoekjes

De eerste bezoekjes zijn inmiddels alweer begonnen. Gavriel heeft inmiddels zijn nieuwe gezinnetje gevonden en zal verhuizen naar het prachtige Antwerpen, België. Zijn nieuwe roepnaam is Lannister, of Lenny in het kort. Wij zullen hem vanaf nu dus ook bij zijn nieuwe naam noemen. Zijn lieve gezinnetje zijn al helemaal dol op het ventje en kunnen volgens ons niet wachten tot het zover is! Maar helaas zal het nog wel even duren, Lannister zal met 13 weken zijn Rabiës enting krijgen, welke wettelijk benodigd is om de grens over te mogen, en mag met 16 weken leeftijd dan eindelijk verhuizen.

Gallagher is inmiddels ook gereserveerd en zal Freek gaan heten. Wij zullen hem vanaf nu dus ook bij zijn nieuwe naam noemen in de blogjes! Freek gaat verhuizen naar een liefdevol gezinnetje en zal daar hopelijk de al aanwezige goudvis met rust laten. Zijn nieuwe gezinnetje komen hem snel weer bezoeken, dat laat de tijd tot het eindelijk zover is hopelijk wat sneller gaan!

De 3 zusjes Giulia, Gwyneth en Guinivere staan momenteel in optie; wij hopen dat deze 3 lieve meiden ook snel hun huisje vinden.

De kittens doen het altijd geweldig tijdens het bezoek, al zijn ze niet echt heel actief bij de meesten. Dit komt omdat de kittens graag, uren voordat het bezoek komt, rondrennen achter alles en iedereen aan en zodra het bezoek er is vallen ze uitgeput in slaap en horen we ze de eerste paar uren niet meer. Grappig hoe ze dat altijd weer zo plannen. Gelukkig maakt het het bezoek weinig uit en zijn slapende kittens ook heel leuk!

Nieuwe mama Miina

Onze Miina is enkele weken geleden gecastreerd. Miina was wel een poes die altijd dol was op (haar) kittens en ik vroeg me erg af wat voor effect de castratie hierop zou hebben. Zou ze nog wel gelukkig zijn hier, tussen al die drukke kittens?

Maar natuurlijk maakte ik mij weer druk om niks. Slechts 3 weken later en Miina heeft zich ontpopt als nieuwe moeder van de kittens van Luna. Ze laat ze bij haar “drinken” (meer sabbelen dus, want melk geeft ze (nog) niet), ze wast ze, ze miauwt als een moeder en maakt zich continue druk om het welzijn van de kittens. Als er bijvoorbeeld 2 met elkaar spelen, en 1 maakt een wat zeurderig geluidje omdat hij/zij aan het verliezen is, komt Miina meteen aangesneld om dat kittentje gerust te stellen. Als er een kittentje roept om haar mama, omdat ze lekker wil drinken (Eigenlijk altijd Guinivere die dit doet), komt Miina aangesneld, terwijl Luna er 3 keer zo snel vandoor rent.

En als er 4 kittentjes bij Miina liggen te sabbelen? Dan komt Luna er ook gezellig bij. Niet om haar kittens toch nog wat melk te gunnen, maar om zelf een welverdiende wasbeurt te krijgen van haar beste vriendinnetje.

Wat een heerlijk stel.

Rauw eten!


Brokjes en natvoer waren onze kittens al een tijdje aan gewend. Rond 4 weken zijn ze begonnen dit te eten en inmiddels geeft Luna ook bijna geen melk meer en schopt haar kittens geregeld gewoon weg als ze willen aanleggen bij haar. Ze hebben aan hun brokjes en natvoer inmiddels ruim voldoende en groeien nog altijd als kool. Alle kittens zijn inmiddels ruim boven de kilo in gewicht!

Maar inmiddels hebben we hun ook kennis laten maken met rauw vlees. Wij geven de kittens BARF-rollen, in de smaken konijn, eend en vis. Wij hopen hier snel nog meer smaken aan toe te voegen, maar ze moeten eerst maar even wennen. Ook de eendagskuikens zijn besteld, maar helaas nog niet binnen. Daarop moeten ze dus ook nog eventjes wachten!

Ze vinden het wel enorm lekker. Vooral de konijn was hier grote favoriet. Ze vonden die smaak zo lekker, dat ze het bordje waarop het lag nog een half uur lang hebben nagelikt, terwijl er echt niks meer op te vinden was. Hij kon zo terug in de kast! Nou ja, bijna dan.

Wij geven onze kittens momenteel 3x per week rauw, 3x per week blik en verder zijn er altijd brokjes beschikbaar. Wat worden ze hier toch weer heerlijk verwent met al dat lekkers!

Gekke trekjes

Het leek me ook nog leuk om even te kijken naar wat aparte trekjes van onze kittens, die ons per individu erg op vielen:

Gavriel “Lannister”


Lannister heeft een erg lage concentratie. Alles is zo leuk om te doen, dat hij helemaal geen tijd heeft om even mooi te zitten voor een foto, of even rustig te zitten op de weegschaal voor ons dagelijkse weegmomentje. Met alle andere kittens zijn we met het wegen altijd zo klaar, maar met Lannister zijn we wel zo een 10 minuten bezig. Ook eergisteren tijdens de fotoshoot van de kittens voor een mooie groepsfoto van het stel, was hij de rede dat het niet gelukt is. Waar wij altijd druk zwaaien met een stokje, de kittens snel naast elkaar zetten en een foto schieten voor ze doorhebben wat er precies gebeurd, was Lannister al 2 verdiepingen hoger voor ik überhaupt het knopje van mijn fototoestel kon indrukken. Uiteindelijk hebben wij dus maar de foto’s van de katers en poesjes apart gedaan. Nog wel een prachtig resultaat gelukkig. Ja, aan onze kleine Lenny hebben wij echt onze handen vol soms!

Giulia


Giulia is totaal niet van de nieuwe speeltjes. Altijd als we haar iets nieuws introduceren hopt ze er eerst nieuwsgierig, maar toch ook een beetje bangig, omheen en valt ze het heldhaftig aan. Dit aanvallen gebeurd ook altijd precies hetzelfde – eerst doet ze haar pootje omhoog, schuift ze voorzichtig naar voren en weer naar achteren, en na een paar keer heen en weer bewogen te hebben maakt ze 1 snelle beweging om het item te slaan, springt vervolgens weer ver naar achter en blaast naar het levenloze nieuwe speeltje. Dit herhaalt zich zo een 10x voor ze normaal met het speeltje durft te spelen. Echt van de nieuwe dingen is ze dus niet, maar ik moet er altijd erg om lachen, dus ze heeft al veel nieuwe speeltjes gehad. Haha. Ook leuk: Haar favoriete slaapplek is nonchalant boven op onze eettafel – hier ligt ze bijna altijd!

Gwyneth


Gwyneth is erg van het knuffelen en aandacht vragen. Ze kan ineens luid piepend voor je voeten staan, of voor een beeldscherm of op een krant zitten, omdat ze graag aandacht wilt. Ze is ook echt niet bang om haar neus in jouw gezicht te duwen in haar zoektocht naar aandacht. Als ze dan eindelijk de aandacht krijgt die ze wilt, ploft ze spinnend bij je op schoot om lekker te kroelen (en af en toe je hand te vangen). Tot je ineens ophoudt met aaien. Dan piept ze weer luid, want ze had helemaal niet gezegd dat je mocht stoppen! Zo ook nu, terwijl ik deze blog schrijf, heb ik een rollende en spinnende Gwyneth al 10x van mijn toetsenbord moeten halen. Gelukkig is de blog bijna af, en kan ik haar weer bergen aandacht geven.

Guinivere


Zoals hiervoor al verteld, is Guinivere nog erg aan haar mama gehecht. Zo loopt ze haar graag constant achterna om lekker te sabbelen, ook al heeft mama hier helemaal geen zin meer in. Miina biedt zichzelf dan wel aan, maar Guinivere wil echt enkel haar mama en laat Miina links liggen. Na een tijdje achter Luna aan gehobbeld te hebben, geeft ze het op en ploft gewoon neer op de plek waar ze op dat moment staat. Slechts 2 seconde later slaapt ze al. Wij vinden haar dan ook vaak op de meest rare plekken slapend op de grond. Guinivere kan ook de meest gekke geluiden maken als je haar aandacht geeft en ik heb met haar ook al een paar goede gesprekken gehad (ze miauwt graag terug).

Gallagher “Freek”


Freek is, in tegenstelling tot zijn niet-meewerkende broertje, de braafste van het stel. Bij het wegen zit hij netjes stil en bij de fotoshoot zit hij netjes en mooi terwijl de rest om hem heen springt en doet. Zijn braafheid zie je ook in zijn gedrag buiten cattery-benodigdheden om. Als hij wil eten, maar zijn broertje en zusjes duwen hem opzij, blijft hij netjes wachten tot hij aan de beurt is. Zijn we met ze aan het spelen met een stokje, dan wacht Freek netjes aan de zijkant tot het zijn beurt is. En in een gevecht met een broertje of zusjes? Freek verliest altijd. En het maakt hem ook helemaal niks uit. Echt een heerlijk relaxed ventje, die me echt doet denken aan de grote vriendelijke reus (hij is immers de grootste van het stel).

Tot zover de blog van deze keer. Hij is wat langer dan gepland, maar hopelijk niet minder leuk! Tot de volgende blog!