Nest A – 12 weken oud

Share

Week 12

De laatste week is aangebroken, tenminste voor mij. Voor alle nieuwe eigenaren gaat het na deze week pas beginnen. En wat gaat dat spannend worden! Niet alleen voor hen en de kittens, maar ook voor mij. Hoe gaan de kittens het vinden in hun nieuwe huisjes? Maar dat lees je hopelijk de eerstvolgende blog, welke ik zal posten als alle kittens zijn uitgevlogen (Dus niet meer op de dinsdag) 😉

Gisteren hebben de kittens hun 2de enting en check-up gehad, bij deze de update over hoe het ze is vergaan op hun 2de uitje naar de dierenarts.

Aurora 12 week 4

Lumica’s Aurora Yuna ontwikkelt zich goed. Yuna was weer superstoer bij de dierenarts. De heenweg had ze wat lopen piepen (niet veel), maar eenmaal gestopt met rijden was alles prima en keek ze nieuwsgierig door de tralies van het reismandje naar alles wat er om haar heen gebeurde. De check-up verliep zonder problemen, en ook de prik ging prima zonder klagen. De terugweg piepte ze echter wat meer, en eenmaal thuis was Yuna totaal niet lekker en gaf ze zelfs een paar keer over. Waarschijnlijk toch de stress. Uiteindelijk viel ze gelukkig wel in slaap en toen ze eenmaal wakker was speelde ze weer alsof er niks gebeurd was en at ze ook weer gewoon normaal. Nu ligt ze spinnend op mijn arm wat het typen nogal lastig maakt;onze kleine meid is weer helemaal de oude.

Amos 12 week 3

Lumica’s Amos Olaf ontwikkelt zich goed. Olaf was zowel de heen als terugweg lekker rustig. Je hoort hem totaal niet en hij valt zelfs af en toe in slaap in de reismand, en dat terwijl hij omringt was door de andere 2 mannetjes van het nest die half in zijn neus zaten. Het paste maar net, maar zolang het past (en ze voldoende ruimte hebben), past het; ze hadden alleen niet veel groter moeten zijn. De check-up heeft ook hij prima doorlopen en de prik ging zonder slag of stoot. Eenmaal terug in de reismand, wachtend op de andere kittens (hij was als eerste aan de beurt van het stel) was hij wel wat onrustig en probeerde hij door luid te piepen en zijn pootje door de tralies te steken te ontsnappen uit de reismand. Dat lukte natuurlijk niet, maar het was wel aandoenlijk om te zien. Eenmaal thuis na een rustige terugreis van Olaf’s kant zag ik dat ook hij erg gestrest was geweest. Hij trilde helemaal en dat heeft toch wel een dik uur geduurd. Nu is ook hij gelukkig weer helemaal de oude.

Ayden 12 week 4

Lumica’s Ayden Sven ontwikkelt zich goed. Sven had verrassend minder stress (en misselijkheid) dit keer in de auto dan de vorige keer. Ik heb geen kwijl gezien en naast een paar hele zachte zielige miauwtjes merkte je haast niet dat hij er ook bij was. Ook bij de dierenarts werkte hij prima mee en verliep zowel de check-up als de prik zonder problemen. Eenmaal thuis was Sven meteen de oude en rende hij al rond alsof hij niet weg was geweest en geen enting had gehad. Ontzettend grappig om te zien hoe de meest gestreste van de vorige keer nu nergens last van had. Gekke Sven, hij verrast me nog altijd!

Anmy 12 week 4

Lumica’s Anmy Inanna ontwikkelt zich goed. Twirly is de meest luidruchtigste van allemaal als het aankomt op een autorit. Mevrouw schreeuwt al voor we überhaupt de auto aanzetten en houdt niet op tot de auto weer stil en uit staat. Gelukkig heeft ze zich eenmaal bij de dierenarts prima gedragen en ook dit kleine meisje, die absoluut geen fan is van de dierenarts, deed het goed. Je kon wel zien dat ze wat banger is voor de dierenarts dan de rest (ze kroop vooral tegen mij aan), maar ze liet alles wel gewoon toe. Er kwam geen geluid uit haar toen ze de prik kreeg en ook Twirly is helemaal goedgekeurd. Thuis liep ze, samen met Sven, meteen lekker het huis onveilig te maken voor ze in een diepe slaap viel en een paar uur niet meer wakker werd. Ze had het waarschijnlijk nodig.

Armani 12 week 1

Lumica’s Armani Boromir ontwikkelt zich goed. Bor hoor je ook totaal niet in de auto, en volgens mij is hij 1 van de enigste die ook echt geen last heeft van zo’n autorit. Hij kijkt altijd helemaal relaxed, terwijl de rest of geluid maakt of wat angstig kijkt. Ook de dierenarts heeft hij geen probleem mee. Een echt stoer ventje dus, die volgens mij (en waarschijnlijk denkt hij zelf ook zo) alles wel aankan. Hij verliep de check-up en enting zonder problemen en heeft zich daarna nog even uitgesloofd bij de dierenartsassistente, die hem wel graag eventjes van dichtbij wou bekijken. De terugweg hoorde je hem ook niet en thuis viel hij redelijk snel in slaap om alle gebeurtenissen even van zich af te slapen. Nu is ook hij weer helemaal de oude en kijkt mij momenteel heel verbaasd en half beledigt aan omdat de buren zitten te boren en te hameren. Het is ook altijd allemaal mijn schuld, haha 😉

Gelukkig is dus ook dit keer alles goed gegaan, al was er nu wel duidelijk meer stress onder de groep. Zo een check-up en een prik is ook helemaal niet leuk natuurlijk, en een autorit van 25 minuten naar de dierenarts is ook al geen pretje. Ik denk dat zowel ik als de nieuwe baasjes ontzettend trots kunnen zijn op de kittens. Weer een enting zonder geluid, wat de dierenarts nog steeds geweldig vindt, en helemaal gezond. Ons A-nest, toppertjes.

Comments are closed.