Nest C – 12 weken oud

Share

Voor een paar van de kittens is de laatste week hier aangebroken. Lyov, Chanel en Cèrah vertrekken kort na de Kerst. Liev en Esa mogen nog eventjes hier blijven en zullen in het nieuwe jaar vertrekken. Eergisteren zijn onze kittens voor de tweede keer geënt, hier het verslagje over hoe het ze is vergaan!

Kittens – De reis
Zowel de heen- als terugreis hebben de kittens het weer prima gedaan. Moeder Miina was dit keer mee, dus ik denk dat dat misschien wel geholpen heeft. De heenweg hoorde ik enkel geluidjes komen uit de reismand waar de 3 dames (Chanel, Cèrah en Esa) inzaten, maar na 5 minuten waren ze weer stil en heb ik ze niet meer gehoord. Miina daarentegen heeft heerlijk gebabbeld de hele heenweg. De mannen waren heerlijk stil en heb ik van begin tot het einde niet gehoord. De terugweg waren ze eigenlijk allemaal lekker stil. Eenmaal thuis was aan allen niks te merken. Ze waren niet moeër dan normaal, niet drukker dan normaal en deden gewoon lekker hun eigen ding. Beetje spelen, beetje eten, beetje mama lastig vallen; duidelijk minder invloeden achteraf dit keer dan de vorige keer, al deden ze het de eerste keer ook al super! Ook nu, 2 dagen later, is er niks aan de kittens te merken. Ik ben weer eens erg trots op onze 5-ling!

Bij de dierenarts – de mannen

Chance 12 week 5
Liev was als eerste aan de beurt bij de dierenarts deze keer. Hij liep al nieuwsgierig rond op de onderzoekstafel voor de dierenarts tijd voor hem had en heeft verschillende pogingen gedaan om eraf te springen. Miina liep in de kamer rond (miauwend) en ik denk dat hij graag naar zijn mama toe wou; het mama’s kindje. Dit mocht natuurlijk niet. Gelukkig had de dierenarts al snel alles klaargezet en kon het onderzoekje beginnen. Hij was goed gegroeid sinds de vorige keer, hij zag er gezond uit, en was ook helemaal niet bang deze keer. Geheel gezond gekeurd kreeg hij zijn prikje zonder ook maar enig bezwaar, voor hij weer zijn reismand in mocht. Meneer vond het echter zo interessant op de tafel dat we op den duur de mand maar dicht moesten doen toen Lyov op de tafel stond. Liev wou er telkens bij, haha. Toen de mand eenmaal dicht was stond hij nieuwsgierig toe te kijken tegen het deurtje aan, maar toen Lyov ook eenmaal weer terug in de reismand was vond hij het goed en zijn ze samen lekker relaxed gaan liggen in de reismand, wachtend tot hun zussen klaar waren. In ieder geval, totdat Miina met haar neus half door de deur heen kwam zetten, toen waren ze vreemd genoeg wel weer klaarwakker 😉

Chase 12 week 4

Lyov mocht na zijn kleine broertje en deed het ook ontzettend goed deze keer! Alsof hij het van Liev had afgekeken onderging hij zonder moeite het onderzoek, is geheel gezond gekeurd en ook de prik ging zonder enig verweer. Wat zijn de mannen van ons C-nest toch stoer! En zoals we Lyov kennen was hij de hele tijd heerlijk rustig; zowel in de reismand als op de tafel. Meestal hoor je wel een paar kittens af en toe miauwen vanuit de reismand, maar ik kan me niet herinneren dat ik Lyov ook maar 1 keer heb gehoord tijdens het hele “uitstapje”. Zelfs niet toen Miina luid miauwend door de kamer liep. Lyov deed heerlijk zijn eigen ding, al hield hij zijn moeder en wie hij dan ook maar kon zien wel nauwlettend in de gaten vanuit de reismand zelf. Het is ook wel erg interessant bij de dierenarts. Ik heb niet het idee gehad dat Lyov er ook maar een seconde mee gezeten heeft. Gelukkig maar 😀 Onze mannen waren dus beide goedgekeurd en een prikkie rijker, op naar de dames!

Bij de dierenarts – de dames

Crystall 12 week 3Van de meiden was Esa als eerste aan de beurt. In tegenstelling tot haar broers liet Esa wel duidelijk merken dat ze dat gefrummel aan vooral haar buik niet fijn vond. Ze stribbelde redelijk tegen toen de dierenarts haar hartje wou beluisteren en piepten er ook bij, waardoor de dierenarts inmiddels weer een stukje dover is geworden (Zo een miauw is heel hard door zo een stethoscoop!). Voor de rest werkte ze gelukkig wel goed mee; toen eenmaal het hartje luisteren voorbij was, was Esa weer geheel haarzelf en liep trots rond te banjeren op de onderzoekstafel. De prik ging ook zonder moeite erin en ik heb Esa ook niet meer gehoord na het korte onderzoek. Geheel goedgekeurd en een prikje rijker mocht ze terug de mand in en was het de beurt aan grote zus Chanel.

Chanel 12 week 5

Chanel is de grootste van het nest, en dat was ook duidelijk te zien. De dierenarts was erg onder de indruk van Chanel en haar gewicht en wij zijn er dan ook wel erg trots al zegt gewicht natuurlijk weinig over de toekomst. Het is in ieder geval goed duidelijk dat deze dame, die in de afgelopen 3 weken zo een 500 gram is aangekomen, niks tekort komt. Op de tafel liet ze ook duidelijk merken dat ze een stoere meid is. Als enige van de dames liet Chanel alles maar gewoon gebeuren en ontving net als de 3 voorgaande kittens zonder problemen haar prik. Ik denk dat zo een dikke chipprik veel indruk op ze heeft gemaakt en dat zo een klein prikje van de dierenarts ineens niet zo indrukwekkend meer is, haha. Ik was erg verbaasd over hoe goed het deze keer ging! Chanel is ook geheel goedgekeurd en mocht weer terug het reismandje in. Echter konden we toen niet meer bij Cèrah, die slim achterin lag en met 2 zussen voor haar was ze niet te bereiken. Nadat we Chanel en Esa weer uit de mand hadden gehaald konden we er gelukkig wel prima bij en stond kleine Cèrah al snel op de tafel, nieuwsgierig en ietwat bangig rond te kijken naar alle interessante dingen om haar heen.

Cerah 12 week 2

Het wegen ging dit keer goed bij Cèrah. De vorige keer had ze nog de weegschaal van de dierenarts gemold, maar deze keer deed ze niet moeilijk. Ook deze dame was prima aangekomen sinds de vorige enting (allemaal dus goed!) en ze mocht al snel door voor haar onderzoek en prik. Cèrah laat thuis altijd graag horen als ze het ergens niet mee eens is en ik had dus ook niet anders verwacht bij de dierenarts. In principe was het net als bij Esa het hartje luisteren waar ze wat minder aan wou meewerken. Ook deze dame liet piepend weten dat ze het niet heel fijn vond (Arme dierenarts zijn oren) maar na een paar seconden besloot ze ineens dat het toch allemaal niet zo erg was en liet ze het zonder moeite gebeuren. Ook de rest van het onderzoek vond ze allemaal prima en tot mijn verbazing liep ook deze dame al snel blij rond te banjeren op de tafel wachtend op d’r prikje. Ik zei nog tegen de dierenarts dat als er 1 ging piepen tijdens de prik, het Cèrah zou zijn. Maar tot mijn grote verbazing kreeg ze haar prik en maakte totaal geen geluid en showde ook totaal geen ongemak. Wouw, wat was ik trots! Op allemaal was ik natuurlijk trots, maar ik ken Cèrah goed (Ze laat gewoon graag haar mening weten – en dat mag) en dit ging ver boven mijn verwachting! Mevrouw liep vervolgens zelf al trots de reismand in alvorens ze tegen haar al in slaap vallende zussen aan ging liggen.

Alle kittens netjes goedgekeurd en weer een prikje rijker. En allemaal zonder klachten tijdens de prik en minimaal tegenstribbelen tijdens het onderzoek (Zo een koud ding tegen je borst terwijl je op de achterpootjes moet staan is ook helemaal niet leuk). Ze leken ook een stuk minder onder de indruk dit keer dan de vorige keer en allemaal vonden ze het prima op de onderzoekstafel; geen van allen deed een poging om terug het reismandje in te vluchten of tegen mij zich te verstoppen voor die enge dierenarts. Ik denk dat dit toch wel het stoerste bezoekje was die ik tot nu toe met onze 3 nesten heb meegemaakt.

Met veel trots heb ik dit blogje mogen typen. Ik hoop dat ik het volgende blogje met minstens net zoveel trots mag schrijven, omdat de kittens die dan zijn uitgevlogen het vast super doen in hun nieuwe huisjes! Ik weet nog niet zeker wanneer het volgende blogje volgt -ik hoop voor het nieuwe jaar-, maar dit zal zijn zodra ik van de 2 families wie hun kittens dan hebben opgehaald heb terug gehoord. Het volgende blogje gaat dus over het uitvliegen van Lyov, Chanel en Cèrah, maar ook over de laatste avonturen van Liev en Esa.

Voor nu willen wij iedereen een hele fijne kerst toewensen en hopelijk tot de volgende keer!

Comments are closed.