Nest D – 10 weken oud

Share

Afgelopen week zijn de kittens voor het eerst geënt en meteen gechipt. Zo een eerste dierenarts bezoekje is toch altijd spannend; niet enkel voor de kittens maar ook zeker voor mij! Nieuwsgierig hoe het ze is vergaan? Lees dan snel verder!

The girls
Aangezien de jongens de reis naar de dierenarts wat eng vonden en nog even moesten wennen aan de nieuwe omgeving, mochten de meiden als eerste op tafel (De jongens en meiden hebben elk een aparte draagmand). Zodra ze op tafel stonden en het deurtje open ging, stormde Delilah al naar buiten; eindelijk uit dat mandje en in die interessante nieuw kamer, interessante nieuwe mensen bekijken. Dakota keek ook al nieuwsgierig rond, maar liep er niet meteen uit zoals Delilah dat deed.

Delilah 10 week 3

Delilah mocht dus als eerste, aangezien ze zichzelf letterlijk aanbood. Netjes werd ze onderzocht en ze gaf geen kick. Nog voor ik er erg in had, was ze al gechipt en had ze al d’r eerste enting binnen. Ze heeft totaal niet gepiept en mocht al snel geheel goedgekeurd terug de reismand in. Ik denk dat er nog geen seconde voorbij was en Delilah lag alweer lekker te slapen in de reismand. Al die nieuwe indrukken zijn natuurlijk ook best wel vermoeiend.

Dakota 10 week 5

Dakota mocht als tweede. Net als haar zus, wie toentertijd nog het zwaarste kitten van het nest was, had Dakota een mooi gewicht en was de dierenarts erg te spreken over haar. Dakota was ook totaal niet bang en vond de tafel en de dierenarts enorm interessant. Ook deze stoere dame onderging het onderzoek, de chip en de enting zonder te klagen. Enkele seconde later lag ook Dakota, geheel gezond verklaard en 1 enting en chip rijker, lekker te slapen naast haar zus. Op naar de mannen.

The boys
De jongens waren tijdens het onderzoek van de dames niet stil. Ik had dus ook verwacht dat ze eventjes nodig zouden hebben als we de reismand open zouden doen. Maar verrassend genoeg renden ze alle 3 er meteen uit. Ze waren duidelijk erg nieuwsgierig en hobbelde met zijn 3en lekker over tafel van dierenarts, naar assistente, naar mij en weer terug naar de dierenarts. Uiteindelijk hebben we Davinci en Dunkan maar terug in het reismandje gestopt (met moeite) en mocht Deejay als eerste van de mannen voor zijn keuring, chip en prik.

Deejay 10 week 1

De chip zetten vond Deejay toch allemaal wat minder leuk. Waar hij voorheen nog lekker rond aan het lopen was en vriendjes aan het maken was met de dierenarts, liet hij toch duidelijk een ongelukkig geluidje horen tijdens het zetten van de chip. Het is ook wel een dikke naald, dus ik geef Deejay groot gelijk dat hij toch even liet horen dat het helemaal niet zo prettig was als de dames deden geloven. Het onderzoek vond hij gelukkig wel goed en ook de enting verliep zonder tegenstribbelen. Terug in de mand wou hij echter niet en dus liep meneer, geheel goedgekeurd, nog lekker een tijdje op tafel terwijl zijn broertjes aan de beurt waren.

Davinci 10 week 3

Davinci was de volgende. Davinci vond de autoreis naar de dierenarts het ergst. De hele heenweg heeft hij lopen piepen (En de terugweg ook, maar in mindere mate) en zijn broertjes piepten op den duur een beetje met hem mee. En ook al liep Davinci wel vrolijk rond op tafel, toen het onderzoek eenmaal begon was hij toch wat minder vrolijk dan de rest. Hij liet het allemaal wel toe, maar bij de chip en de enting heeft hij toch met wat piepjes laten merken dat hij gewoon niet erg gelukkig was. We wouden hem dus snel terug doen in de mand, maar raar genoeg wou hij dat niet. Dus zo liepen er al 2 mannen over de tafel rond; snel de 3de er maar bij gepakt.

Dunkan 10 week 4

Dunkan was inmiddels in slaap gevallen in de reismand, maar toen hij aan de beurt was, was hij meteen klaarwakker. Het mannelijke onderzoek (als jullie begrijpen wat ik bedoel) vond Dunkan echt niet fijn. Er was ook wat meer voelwerk nodig bij hem en dus duurde het ook allemaal net wat langer dan normaal. Toen eenmaal alles gevonden was, was het ook weer goed en zonder problemen verliep hij de rest van het onderzoek, de chip en de prik. Grappig genoeg wou ook Dunkan achteraf niet terug de reismand in, maar omdat het toch echt tijd was om te gaan hebben we ze er uiteindelijk toch, met weer iets meer moeite dan normaal, erin gestopt.

Bij de balie was Dunkan het er echter nog altijd niet mee eens en dus mocht hij nog eventjes van ons (op hoge uitzondering) rondlopen op de balie, terwijl wij de laatste dingen bespraken en afrekenden. Helemaal blij heeft hij ook dat deel van het gebouw onderzocht en toen het tijd was om geheel afscheid te nemen van onze favoriete praktijk was het ook goed. Hij viel al snel in slaap en op Davinci na hebben we de hele terugreis niemand meer gehoord.

Na afloop
Eenmaal thuis hebben de kittens een dagje wat meer geslapen dan normaal. Ook de hitte van de afgelopen tijd hielp niet echt mee, maar een goede nachtrust was zeker op zijn plaats. Zeker na zo een spannende dag en na een enting hebben ze gewoon even wat extra rust nodig om weer aan te sterken.

Dunkan 10 week 3Davinci 10 week 4Deejay 10 week 5

Delilah 10 week 1Dakota 10 week 3

Inmiddels gaat het prima met de kittens. Ze hebben eigenlijk weinig last gehad; alleen de dag na de enting en de chip was hun nekje nog erg gevoelig en hoorde je geregeld een boze schreeuw als een broertje of zusje per ongeluk tijdens het spelen iets te wild deed. Gelukkig zijn ze allemaal erg vergevensgezind en de dag erna was alles weer als vanouds.

Erg trots zijn wij weer op onze 5ling. Geheel gezond, enorm sociaal en totaal niet bang bij de dierenarts, en weer een chip en enting rijker. Op naar de 2de enting en daarna is het alweer tijd om afscheid te nemen. Ik mis ze nu al.

Comments are closed.