Nest G – 14 weken oud

Share

Jeetje wat is het weer lang geleden sinds ik het laatste blogje schreef! Helaas hebben we het soms persoonlijk zo druk, dat ik niet toe kom aan de blogjes. Maar gelukkig komt daar vandaag verandering in, want ik wil jullie graag laten weten hoe het de laatste 6 weken met de kittens gegaan is!

Nieuwe namen!

 
In de laatste blog liet ik al weten dat Lannister (Gavriel) en Freek (Gallagher) inmiddels gereserveerd waren en hun nieuwe roepnaampjes hadden gekregen! Inmiddels zijn ook onze 3 dames voorzien van lieve gezinnetjes en hele leuke nieuwe naampjes!

Giulia – Onze Giulia gaat wonen bij 2 andere kattenvriendjes en een heel warm en liefdevol gezin in Zoetermeer! Tijdens hun bezoekje heeft Giulia niet stil gezeten en heerlijk gespeeld ondanks de warmte die er die dag heerste. En ik had echt gedacht dat ik de rest van de dag weinig van d’r zal merken, maar ook nadat haar gezinnetje gedag had gezegd heeft ze nog uren rond gescheurd; wat een energie heeft ze toch! Haar nieuwe roepnaam wordt ‘Juultje’ of in het kort ‘Juul’. Toevallig noemde ik haar al ‘Giul’ wat bijna hetzelfde klinkt als Juul, dus heel erg te wennen aan haar nieuwe naampje hoeven we niet. Ik kan ook niet anders dan te zeggen dat het heel goed bij haar past!

 

Gwyneth en Guinivere – Gwyneth en Guinivere gaan gezellig samen verhuizen en wat zijn wij hier blij mee! Gwyneth is echt geen kitten dat goed alleen kan zijn, en ook al is Guinivere vele malen rustiger dan haar drukke zusje, samen zijn ze soms net een wervelwind. Ze matchen enorm goed bij elkaar, en hoe meer ik er op let, hoe vaker ik ze met elkaar om zie gaan. De 2 dames gaan verhuizen naar het prachtige Leiden, naar een heel lief en enthousiast gezinnetje! Deze 2 zullen ook als eerste verhuizen, dus wij tellen de laatste daagjes alweer af. Gwyneth zal de naam Pixie krijgen en Guinivere gaat Pebbles heten. Wij zijn inmiddels al helemaal gewend aan de nieuwe naampjes en het past echt perfect bij ze; twee schattige namen voor twee enorm schattige kittens!

Mama?

In de vorige blog schreef ik ook dat Miina hun surrogaat moeder was geworden. Grappig genoeg is ze dit nu nog steeds. Ze geeft nu letterlijk melk, wast ze, loopt moederlijk miauwend rond, brengt ze speeltjes als “prooi” en houdt ze strak in de gaten. Ik zal bijna denken dat Miina geloofd dat het echt haar kittens zijn!

En gek genoeg was niet heel lang na mijn vorige blog Luna een beetje klaar met haar kittens. Ze wilde ze niet meer zien, gromde wat af, en gaf soms zelfs een mep aan haar kinderen als ze iets te dichtbij kwamen en haar gegrom negeerde. Nu is dit op zich niet heel raar gedrag voor een moederpoes, maar ik vind het altijd toch wel sneu. Luna is ook de enigste van onze dames die dit gedrag vertoont. De kittens kwamen nog tijden blij aanhuppelen voor melk en knuffels met hun mama, maar Luna had er echt geen zin meer in. De teleurstelling droop bijna van ze af.

Gelukkig hadden ze tante Miina nog. Miina heeft de rol van Luna helemaal overgenomen en de kittens rennen nu vrolijk naar haar i.p.v. hun eigen moeder voor een fijne wasbeurt en wat lekkere verse melk.

Eind goed al goed?

De eerste enting


Uiteraard zijn de kittens inmiddels geënt en gechipt. De tweede enting staat voor morgen in de planning (deze is iets uitgesteld ivm een naar griepje wat alle kittens hebben gehad – deze is gelukkig nu weer helemaal over en de kittens doen het prima!) en ik heb er nu al de volste vertrouwen in dat dat helemaal goed gaat komen!

Tijdens de eerste enting hebben ze zich keurig gedragen. Wel vonden ze duidelijk de prikjes wat minder prettig, en dan vooral de prik van de chip, maar dit neem ik ze niet kwalijk. De meeste van onze kittens vinden de chip prik onprettig – en als je de naald ziet die daar voor wordt gebruikt snap je het meteen! Gelukkig vergeten ze beide prikken ook na enkele minuten en zijn ze al snel weer hun vrolijke zelf.

De controle hebben ze heel netjes doorstaan en het liefst hobbelden ze voor- en achteraf vrolijk door het hele gebouw heen. Het mandje vonden ze echt helemaal niks – zo opgesloten en zonder hun vrijheid – en dus hebben er uiteindelijk een paar vrolijk op de balie rond gebanjerd terwijl ik afrekende.

Allemaal goedgekeurd, gechipt en geënt zijn we weer op weg naar huis gegaan. Gelukkig vonden ze de rit in de auto niet zo erg en eenmaal thuis was het net alsof er niks gebeurd was. Misschien een uurtje meer slapen dan normaal, maar dat was dan ook alles wat we aan ze gemerkt hebben.

Castraties!

Ook zijn de kittens inmiddels allemaal gecastreerd. Ik vond het reuze spannend en liet ze met een brok in mijn keel achter bij de dierenarts op maandag 3 juli om 9 uur ‘s ochtends. Ik kan het niet helpen om me af te vragen wat ze denken als ze mee genomen worden naar achteren om klaargemaakt te worden voor een operatie. Gelukkig weet ik dat mijn dierenarts goed voor ze zal zorgen en kon ik zonder al te veel zorgen terug richting huis toen ze allemaal meegenomen waren.

De castraties zelf zijn prima gegaan. Al om 11 uur werd ik gebeld dat alles goed was verlopen en ze alweer wakker aan het worden waren. Wat gaat dat toch altijd weer snel bij die kleintjes! Echter kreeg ik ook de vraag of het klopte dat Lannister 2 verschillende kleuren ogen had. Tot zover ik wist had hij 2 prachtige blauwe kijkers, dus ik antwoordde dan ook met een aarzelende ‘niet dat ik weet?’. Omdat het verkleurde oogje van Lannister – 1 van zijn oogjes was groen geworden – nog even onderzocht moest worden kon ik de kittens helaas pas om 5 uur ophalen.

Gelukkig waren ze inmiddels allemaal goed wakker en eenmaal thuis zijn ze meteen gaan spelen en eten. Ook al hadden ze bij de dierenarts al 2 grote blikken voer op, hier thuis ging er ook nog heel wat in! Tjah, 1 uurtje nuchter voor de operatie en zo een groot spannend avontuur maakt honger blijkbaar. Haha.

Lannister’s oogje was inderdaad erg groen en we zijn er toch wel van geschrokken. Ook leek er een soort van waas overheen te zitten, alsof er vocht in zijn oog zat. Gek genoeg trok deze waas slechts 3 uurtjes na thuiskomst ineens weg, en de groene kleur verdween ook langzaam. De dag erna was het oogje mooi helder en alweer bijna helemaal blauw. En nu, enkele weken later, is er helemaal niks meer van te zien. Maar wat een avontuur! Wel een hele aparte reactie op de narcose en 1 die vrijwel nooit voorkomt. Toch wel heel speciaal om 1 dag een odd-eyed neva in huis te hebben.

Maar die blauwe kijkertjes zijn toch ook wel heel mooi en wij zijn blij dat er met zijn oogje verder niks aan de hand is.

Verder gaat het met alle 5 sinds de castratie erg goed. Ze hebben er weinig last van gehad, al kost het altijd een paar daagjes voor ze weer goed eten – niet anders dan anders. De wondjes zijn mooi klein en goed geheeld. Je kan er al bijna niks meer van zien! Voor ons een heel fijn gevoel dat ze dit nu hebben gehad en niet nog een keer hoeven mee te maken. Straks alleen nog de 2de enting en de verhuizing en verder een stressloos leven tegemoet!

Vakantie!


Pixie en Pebbles zullen naar verwachting 1 weekje na de 2de enting verhuizen. De andere kittens blijven allemaal wat langer i.v.m. de vakanties. Juultje en Freek blijven tot halverwege augustus, en Lannister zelfs tot eind augustus! En vinden wij dit erg? Helemaal niet! Wij kunnen zo nog even lekker genieten van onze schatjes. Want hoe dichterbij het uitvliegen komt, hoe moeilijker het altijd weer wordt. En ik weet nu al dat als ze verhuizen, ik ze erg ga missen. Want wat een topkittens zijn het weer. Je kan niet anders dan van ze te houden <3

Tot zover de blog van deze keer. Hopelijk tot snel!

Comments are closed.