Nest H – 4 weken oud

Share

De tijd vliegt – de kittens van ons H nest zijn morgen alweer 4 weken oud! En wat hebben ze een sprongen vooruit gemaakt! In deze blog lees je alles over hun vooruitgangen en avonturen de afgelopen weken.

Hero – weer beter

In de vorige blog schreef ik over Hero, dat hij niet lekker was en aan de antibiotica zat. Dit hebben we zo een week moeten volhouden, voor zijn rocheltje verdwenen was en ik het aandurfde om ermee te stoppen. Het is gelukkig ook niet terug gekomen en Hero is nog altijd de grootste van het nest – zo een last had hij er dus gelukkig ook niet van!

Kittens – oogjes open

Onze kittens van het H nest ontwikkelen lekker vlot. Ze groeien als kool (gisteren alweer 478, 562 en 544 gram), de navelstrengetjes vielen er al af op dag 2 en 3 (en we hebben ze gehad waar ze met 5 weken nog niet afgevallen waren), en de oogjes openden prachtig op tijd (net voor de 2 weken foto waren ze allemaal open). Hope was de eerste en opende zijn oogjes op dag 10, Hero op dag 11, en Hunter volgde netjes op dag 12. Ze konden me ook al goed horen en vooral de 2 neva’s miauwden terug als ik tegen ze praatte. Inmiddels doen ze dit een stuk minder, maar miauwen kunnen ze nog altijd als de beste!

Kittens – op ontdekking

Onze kittens zijn boven in een kamertje geboren. Normaal worden ze geboren in de huiskamer, maar omdat Valentina zich in de huiskamer niet heel fijn voelt, hebben we haar in een privékamertje laten bevallen. Helaas werd het wel steeds kouder en lastiger om de kamer warm te houden, en hebben we met 2 weken leeftijd moeten besluiten de kittens naar beneden te halen (zeker met Hero’s toen nog dreigende longontsteking was het niet veilig zo in de kou).

Gelukkig vind Tina het heerlijk beneden en had ze niet lang nodig om te wennen aan de nieuwe omgeving. Ook heeft ze de kittens niet meer verplaatst – iets wat ze boven in het kamertje wel geregeld deed. De kittens hebben van de verhuizing weinig meegekregen, al waren hun oogjes en oortjes toen al wel open. Hun vinden alles wel best, als hun mama er maar bij is.

Al snel hebben wij het kittenverblijf er weer bij gehaald, zodat de kittens iets meer ruimte hadden om in te lopen – ze waren al zo actief in de geboortedoos, dat duidelijk de behoefte voor meer ruimte aanwezig was! Hope was de held van het stel en liep binnen enkele seconden al rond. Hero volgde al snel, maar voor Hunter was het nog niet nodig. Het heeft bij hem een stuk langer geduurd voor hij ook echt rond ging lopen en zich er fijn bij voelde!

Na een tijdje werden ze ook enorm actief in het kittenverblijf. Ze speelden met elkaar, renden rond, en grepen alles wat maar op speelgoed leek – zelfs het dekentje wat onder hun voetjes lag werd gezien als speelgoed. En dus werd het kittenverblijf geopend, en vandaag de dag mogen ze overdag de hele dag door de huiskamer lopen. En wat vinden ze het leuk!! Ze lopen wel nog geregeld terug naar het kittenverblijf om daar te slapen, of om daar bij mama te drinken, maar ze komen steeds meer los. Hunter heeft zelfs gisteren voor het eerst in de huiskamer geslapen, naast de bank!

Ze worden al echte katjes, met duidelijke verschillen in karakter. Heerlijk!

Kittens – karaktertrekjes

De onderlinge verschillen worden nu wel echt steeds duidelijker, en in dit hoofdstukje wil ik jullie graag wat van die verschillen meegeven.

Hope

Hope begon toch wel als held van het stel. De eerste om het kittenverblijf te verkennen, en de eerste die het kittenverblijf uit rende om de kamer te verkennen. De brokjesbak was ook reuze interessant en hij likte als eerste al aan de brokjes (en hij was pas net 3 weken!)

Maar Hope heeft zijn heldhaftigheid een beetje opgebruikt. Waar hij voorheen de drukste was, is hij nu de rustigste van het stel. Ook loopt hij niet meer vooraan in het verkennen, maar vind hij het kittenverblijf toch een fijner plekje. Hij is ook de enigste die nog niet zelf op de bank is geklommen, en ook de enige die vaak wakker is, als de anderen slapen. En hij maar om zijn slapende broertjes heen springen! En zodra hij in slaap valt, is de rest ineens spontaan wakker en valt hem lastig. Tjah, dat schema moet nog even op elkaar afgestemd worden.

Verder is Hope een heerlijk vrolijk dartelend ventje, wat rustiger in karakter, maar wel met zijn wildere momenten. Hij vind alleen spelen vooralsnog prima (heeft ook weinig andere keus wanneer de rest slaapt als hij wakker is.) en hangt ook geregeld in het kittenkrabpaaltje.

Hero

Hero is een echte avonturier. Hij loopt het hardste door de kamer, rent naar alle nieuwe dingen, en was de allereerste om die hoge bank te beklimmen! Ook is hij best een slim ventje – zo eet hij al natvoer van mijn vinger, maar wel enkel van mijn vinger. Waarom moeilijk doen als je ook gevoerd kan worden?

Hero is ook echt een mannetje dat alles goed vind. Pak je hem op, prima. Moet hij terug in het kittenverblijf om te slapen? Prima. Moet hij zelf de bank afspringen met gevaar voor eigen leven? Prima. En vervolgens rolt hij heldhaftig van de bank af alsof hij nooit anders heeft gedaan.

Qua energie heeft Hero toch wel het meeste van het nest, al is ook hij wat relaxter in zijn manier van doen. Ik denk dat hij heerlijk gaat genieten van alle nog aankomende avonturen in de toekomst. Dit ventje is voor niets en niemand bang!

Hunter

Hunter begon juist als de traagste van het stel. Hij had niet zoveel haast met het ontdekken van nieuwe dingen of met het rondlopen in het kittenverblijf of de huiskamer. Inmiddels heeft hij wel ontdekt hoe leuk het kan zijn, en loopt hij het verste de huiskamer in. Hij rent zelfs al rondjes en heeft gisteren voor het eerst een dutje gedaan buiten het kittenverblijf (naast de bank op een dekentje).

Hunter heeft inmiddels ook de bank ontdekt en zit er geregeld op. Veel vaker dan stoere broertje Hero. Vervolgens piept meneer wat af, en als blijkt dat niemand hem van de bank af komt helpen springt hij maar zelf naar beneden. Maar eng is dat wel! Zo viel hij net, tijdens het schrijven van dit blogje, op zijn moeder’s buik, welke figureerde als opvangkussen. Hunter komt voor mij niet over als heel slim ventje (zoals zijn broertje), maar dit vond ik dan wel weer geniaal bedacht! En terwijl hij nog aan het vallen was op de buik van zijn mama, had hij al een tepel te pakken en lag hij alweer te drinken. Haha.

Hunter is een lekker relaxed mannetje (eigenlijk alle 3 wel dus), dol op spelen (het liefst de hele dag, de slaap overvalt hem dan ook geregeld), en een echte allemansvriend. Hij kan wel heel erg klagen als hij weer de weg kwijt is, of als hij wil dat je hem helpt,en is wat luier ten opzichte van de rest als het komt tot oplossingen zoeken. Maar met die lieve vragende oogjes van hem, en dat zielige piepje, kan ik het toch niet laten om hem te helpen als hij dit vraagt. Dus misschien is dat luiere ook wel een beetje mijn schuld. Ik werk er aan!

Het gaat dus enorm goed met de kittens van Valentina! Ze groeien goed, ontwikkelen goed, en lopen al lekker los in de huiskamer. Vandaag beginnen we met de kattenbaktraining, maar daaroverlees je dus in de volgende blog. Tot dan!

Comments are closed.