Nest I – Ilyas en Ignyah

Share

Door verschillende redenen heb ik helaas geen tijd gehad om blogjes te schrijven over onze afgelopen 2 nesten (Nest I en J). En aangezien de eersten ook alweer zijn uitgevlogen en het niet heel lang meer zal duren tot de rest ook verhuisd is, heb ik besloten om per kitten een individueel blog te schrijven na hun uitvliegen. Zo kunnen wij dit later altijd nog eens terug lezen, en misschien voor onze trouwe lezers ook leuk om te zien hoe het hier met de kittens is gegaan en hoe het in hun nieuwe huisje gaat!

Chef en Tutti

Onze allereerste blog is voor Ilyas en Ignyah, die afgelopen zaterdag, 11 augustus 2018, zijn verhuisd naar het prachtige Amsterdam! Zoals wel vaker, hebben ook Ilyas en Ignyah inmiddels andere namen gekregen, en ik zal hun vanaf nu ook zo noemen.

Ilyas zijn nieuwe naam is Chef, en Ignyah gaat inmiddels door het leven als Tutti.

Chef was echt ons knuffeltje, al werd hij wel ietsje meer zelfstandig naarmate hij ouder werd. Hij kwam graag knuffelen, kon ook echt luid miauwen als hij zijn aandacht niet kreeg, en liep ons de hele dag gezellig achterna. Hij hield wel van spelen, maar heel druk was hij niet. Al kon hij dan weer wel heel goed dingen slopen, daar stond hij hier nog wel het meest om bekend. Zowel tassen van bezoekers als de zak waarin wij plastic verzamelde, waren niet veilig.

Tutti was mijn kleine knuffel, en was hier ook wel bekend als Mini Luna. Ze is zowel in uiterlijk als deels in gedrag sprekend haar moeder. Het enige dat Tutti extra heeft, en waarschijnlijk dus ook geërfd heeft van papa, was haar energie. Tutti kon urenlang rondrennen, was het meest fanatiek als het tot jagen kwam, en viel geregeld al haar broertjes en zusjes lastig. Een echt heldinnetje die voor niets of niemand bang was!

Chef en Tutti in Amsterdam!

De heenreis naar hun nieuwe huisje ging erg goed. Al vond Chef het ietsje minder prettig in de auto, ging ook hij na ongeveer een kwartiertje rustig liggen; hij zocht wel echt steun bij zijn kleine zusje Tutti, maar dat vond Tutti gelukkig helemaal niet erg. Behalve dan die ene keer dat hij besloot met zijn kont op haar gezicht te zitten – dat was een beetje onhandig.

Eenmaal in Amsterdam aangekomen liepen ze meteen uit het mandje en gingen ze op onderzoek uit. Wel konden we al snel zien dat Chef het ietsje spannender vond. Tutti rende na een klein kwartiertje al rond door het huis alsof ze nooit ergens anders gewoond had, maar Chef ging liever achter het gordijn zitten en af en toe om het hoekje kijken naar zijn malle drukke zusje.

Inmiddels gaat het met beide erg goed. Chef is inmiddels helemaal thuis, schrikt nergens meer van, en ook zusje Tutti heeft het erg naar haar zin; al mist ze haar familie nog wel. Maar wij missen haar ook, dus stiekem vinden we dat wel heel schattig. Al hopen we dat ook Tutti snel niet beter meer weet en ze samen gelukkig oud mogen worden!

Naast af en toe een half uur druk spelen, eten ze graag alles wat ze maar voorgeschoteld krijgen (en ze groeien ook erg hard!) en helpen ze hun nieuwe baasjes graag als zij thuis aan het werk (proberen te) zijn.

Bij ons thuis

Chef en Tutti hebben het bij ons erg goed gedaan. We hebben met hun gelukkig niet heel veel rare dingen meegemaakt. Ze zijn twee keer geënt, gecastreerd, en natuurlijk ook gechipt (dit keer tijdens de castratie). De entingen gingen prima, en alleen Chef heeft van de eerste enting last gehad. Hij kreeg last van het ‘Limping Kitten Syndrom’, iets waar ik al wel over gehoord had, maar nog nooit had meegemaakt. Gelukkig was dat met wat pijnstilling redelijk snel onder controle. En de tweede enting heeft hij het ook niet meer gehad.

Ze waren beiden wel enorm aanwezig, en sinds hun zijn uitgevlogen is de stilte in huis erg te merken – ondanks dat we inmiddels nog 7 kittens rond hebben lopen.

Wij wensen Chef en Tutti enorm veel geluk in hun nieuwe huisje, en hun nieuwe baasjes enorm veel geluk met hen! En wij hopen natuurlijk nog vaak van ze te horen, maar volgensmij gaat dat helemaal goed komen!

Het gaat jullie goed!

Comments are closed.