Posts for Tag : Siberische Kat

Nest H – 8 weken oud

Share

Wat een raar idee dat er nu alweer 8 weken voorbij zijn gegaan sinds de geboorte van onze drieling! In deze blog vertel ik jullie graag over de afgelopen tijd, hun avonturen, en hun grote vooruitgangen!

Kittens – Extra informatie en advies

De kittens zijn inmiddels weer oud genoeg om bezoek te ontvangen en zoals altijd hebben wij hun persoonlijk pagina weer geüpdate met nieuwe foto’s en extra informatie over de kittens plus een advies over wat voor huisje we voor elk kitten zoeken. Deze laatste update wil ik graag met jullie ook in deze blog delen, omdat het goed de huidige karakters van de kittens omschrijft:

Hope – Hope is een echt mama’s kindje. En dan niet perse naar moeder Tina toe, maar wel enorm naar mij. Hij zit graag bij me in de buurt, kan uren op schoot spelen met mijn trui, en voelt zich ook het veiligst bij mij als zijn “mama”. Vreemden vind hij een beetje spannend, maar zodra hij je goed kent, zal hij jouw allerbeste vriend zijn. Wij zoeken voor Hope een huisje zonder andere huisdieren en zonder kleine kinderen. Een huisje waar hij rustig kan wennen en lekker zichzelf kan zijn, en het liefst ook het grootste deel van de dag bij zijn ‘mama’ of ‘papa’ op schoot kan hangen.

Hero – Onze Hero is een echt speels mannetje, die wel van een uitdaging houdt. Het liefst rent hij de hele dag vrolijk door het huis, speelt met alles wat maar los en vast zit (inclusief handen en voeten) en kan met 1 blik elk mensenhart veroveren. Hero weet heel goed dat hij een lief, klein, schattig kitten is, en zal dit ook gebruiken om te krijgen wat hij wil. Hero kan goed op zichzelf spelen, maar het liefst speelt hij toch met zijn broertjes. Voor Hero zoeken wij een huisje waar hij niet te lang alleen zal zitten, en het liefst een huisje waar al een katje aanwezig is, of waar hij heen kan met een broertje. Een huisje waar hij zijn energie kwijt kan (die heeft hij voor 10) en zijn charmes kan gebruiken.


Hunter – Hunter is een lekker rustig ventje, met af en toe een druk speeluurtje (of 5). Hij kan helemaal opgaan in zijn spel en vergeet dan ook letterlijk alles en iedereen om hem heen. Hij valt geregeld van de bank of van de trap, gewoon omdat hij met iets anders bezig is en als een blind kipje door het huis rent. Hunter kan echt niet zonder zijn broertjes, en je kan de liefde van zijn kant uit naar zijn broertjes en mama Tina duidelijk voelen. Knuffelen vind Hunter ook heel fijn, maar hij wordt al snel afgeleid door die leuke speelgoedhanden en vergeet dan al snel weer dat het nu knuffeltijd was en dat hij langzaam in slaap aan het vallen was. Voor Hunter zoeken wij een huisje waar hij in de toekomst lekker kan vensterbank-/bankhangen, en waar hij mogelijk met een broertje heen kan verhuizen.

Hero en Hunter staan inmiddels in optie en zullen snel gereserveerd worden (En ze zullen heerlijk samen blijven!). Voor Hope zoeken we nog een huisje.

Kittens – Vooruitgangen


De kittens hebben enorme sprongen gemaakt de afgelopen weken. De kattenbak hebben ze inmiddels prima door. Ze waren er zelfs zo goed in dat we niet 1 ongelukje hebben kunnen vinden! Ook waren ze de kittenren al snel zat en konden ze allemaal binnen enkele dagen al uit het verblijf ontsnappen. We hebben het nog een paar nachten geprobeerd, maar de kittens ontsnapten al 1 minuut nadat wij de kamer hadden verlaten en dus hebben we het na een paar dagen maar opgegeven om ze ‘s nachts nog in de kittenren te laten slapen. Ook kittens blijven katten – hun wil is uiteindelijk wet!

Inmiddels hebben ze ook de trap al goed door, al komt er heel af en toe nog een kittentje naar beneden gerold. Moeder Tina loopt graag van boven naar beneden met allemaal speeltjes voor haar kittens, luid miauwend dat ze weer een prooi voor ze heeft gevangen, en de kittens willen dan haar hard achterna rennen. Dat is allemaal natuurlijk heel lief en goed te doen, tot ze bij de trap komen en daar ook vanaf willen rennen. Vervolgens komen er 3 kittens naar beneden gerold, rent Valentina weer heel hard bezorgt naar boven (waardoor de kittens haar weer volgen, wat natuurlijk ook niet goed gaat) en zo gaat dat wel eventjes door. Wel een heel schattig gezicht, maar ik ben inmiddels 10 jaar ouder geworden. Gelukkig zijn ze het nu redelijk gewend en heb ik al een stuk minder zorgen.

Ook het eten en drinken vergaat de kittens prima. Af en toe mogen ze nog wat melk drinken bij hun mama, maar ze doen het erg goed op water, brokjes en natvoer. Ze vinden elk natvoer dat ik ze geef ook heerlijk en hebben totaal geen voorkeur – als het maar eten is. Ze wegen met hun 8 weekjes leeftijd alweer 1065, 1230 en 1105 gram.

Kittens – Papa Ragnar!

Onze Valentina is erg beschermend naar haar kittens, en helaas betekend dit dat er naast Tina en haar kleintjes geen andere katten de kamer in mogen. Inmiddels is Ragnar goed geaccepteerd en zit hij geregeld in de kamer te kijken naar zijn kleine grut.

In het begin vonden ze hem maar doodeng. Wat een eng, groot en pluizig monster was hij! Luid grommend en blazend, met hoge ruggetjes, liepen de kittens naar hem toe om toch stiekem even te ruiken. Ragnar, die reuze nieuwsgierig was naar die kleine bolletjes wol, liep er dan ook stoer op af, wat de kittens weer doodsangsten uit liet slaan. Waarom bewoog hij toch?!

Inmiddels zijn ze dikke vriendjes. Hero heeft zelfs zijn papa al een wasbeurt gegeven, al werd deze niet echt gewaardeerd. Ragnar is immers een grote stoere vent, die hoeft niet gewassen te worden door zo een klein mormel. Ragnar is gelukkig wel heel lief en zal zijn zoontjes nooit pijn doen. Heel af en toe betrap ik hem er ook op dat hij met ze wil spelen, maar hij vind ze nog wat eng omdat ze zo klein zijn, dus houdt hij gepast afstand. Ik denk niet dat het heel lang zal duren tot hij met ze gaat spelen!

Kittens – Kennis maken met Miina, Luna en Emori

Omdat de kittens ook de trap opgaan kan Tina er niet meer omheen, ook Miina, Luna en Emmy moeten kennis maken met de kleintjes! Dit is pas sinds kort, maar Miina en Luna hebben de ukkies al helemaal geaccepteerd. Ze ruiken af en toe aan ze, maar verder laten ze hen hun gang gaan. De kleintjes zijn ook totaal niet bang voor die 2 grote poezen, en lopen er stoer stampend op af. Kleine monstertjes zijn het, ik denk dat Miina en Luna het daar helemaal mee eens zijn!

Emmy vind het wel allemaal nog spannend. Dit is haar eerste keer dat er kittens in huis zijn, en ze weet niet zo goed wat ze er mee moet. Ze vind ze interessant en loopt ze achterna, maar zodra ze in haar buurt komen, of überhaupt alleen maar haar kant op kijken, rent ze er hard vandoor. Ze is erg nieuwsgierig, maar het is toch ook nog wel spannend. Wij hopen dat ze snel aan de kittens went en wie weet ook wel snel met ze zal spelen. Ze is zelf pas 8 maanden oud, en zit nog vol met kitten-energie dat ze graag wil delen met andere katten!


Het gaat dus enorm goed met de kittens van ons H nest! Volgende week dinsdag hebben wij hun eerste enting geplant, want dan zijn ze alweer 9 weken oud. De tijd gaat weer veel te snel, dus ik ga snel weer even naar de bank om van de slapende kleintjes te genieten. Tot de volgende blog!

Nest H – 4 weken oud

Share

De tijd vliegt – de kittens van ons H nest zijn morgen alweer 4 weken oud! En wat hebben ze een sprongen vooruit gemaakt! In deze blog lees je alles over hun vooruitgangen en avonturen de afgelopen weken.

Hero – weer beter

In de vorige blog schreef ik over Hero, dat hij niet lekker was en aan de antibiotica zat. Dit hebben we zo een week moeten volhouden, voor zijn rocheltje verdwenen was en ik het aandurfde om ermee te stoppen. Het is gelukkig ook niet terug gekomen en Hero is nog altijd de grootste van het nest – zo een last had hij er dus gelukkig ook niet van!

Kittens – oogjes open

Onze kittens van het H nest ontwikkelen lekker vlot. Ze groeien als kool (gisteren alweer 478, 562 en 544 gram), de navelstrengetjes vielen er al af op dag 2 en 3 (en we hebben ze gehad waar ze met 5 weken nog niet afgevallen waren), en de oogjes openden prachtig op tijd (net voor de 2 weken foto waren ze allemaal open). Hope was de eerste en opende zijn oogjes op dag 10, Hero op dag 11, en Hunter volgde netjes op dag 12. Ze konden me ook al goed horen en vooral de 2 neva’s miauwden terug als ik tegen ze praatte. Inmiddels doen ze dit een stuk minder, maar miauwen kunnen ze nog altijd als de beste!

Kittens – op ontdekking

Onze kittens zijn boven in een kamertje geboren. Normaal worden ze geboren in de huiskamer, maar omdat Valentina zich in de huiskamer niet heel fijn voelt, hebben we haar in een privékamertje laten bevallen. Helaas werd het wel steeds kouder en lastiger om de kamer warm te houden, en hebben we met 2 weken leeftijd moeten besluiten de kittens naar beneden te halen (zeker met Hero’s toen nog dreigende longontsteking was het niet veilig zo in de kou).

Gelukkig vind Tina het heerlijk beneden en had ze niet lang nodig om te wennen aan de nieuwe omgeving. Ook heeft ze de kittens niet meer verplaatst – iets wat ze boven in het kamertje wel geregeld deed. De kittens hebben van de verhuizing weinig meegekregen, al waren hun oogjes en oortjes toen al wel open. Hun vinden alles wel best, als hun mama er maar bij is.

Al snel hebben wij het kittenverblijf er weer bij gehaald, zodat de kittens iets meer ruimte hadden om in te lopen – ze waren al zo actief in de geboortedoos, dat duidelijk de behoefte voor meer ruimte aanwezig was! Hope was de held van het stel en liep binnen enkele seconden al rond. Hero volgde al snel, maar voor Hunter was het nog niet nodig. Het heeft bij hem een stuk langer geduurd voor hij ook echt rond ging lopen en zich er fijn bij voelde!

Na een tijdje werden ze ook enorm actief in het kittenverblijf. Ze speelden met elkaar, renden rond, en grepen alles wat maar op speelgoed leek – zelfs het dekentje wat onder hun voetjes lag werd gezien als speelgoed. En dus werd het kittenverblijf geopend, en vandaag de dag mogen ze overdag de hele dag door de huiskamer lopen. En wat vinden ze het leuk!! Ze lopen wel nog geregeld terug naar het kittenverblijf om daar te slapen, of om daar bij mama te drinken, maar ze komen steeds meer los. Hunter heeft zelfs gisteren voor het eerst in de huiskamer geslapen, naast de bank!

Ze worden al echte katjes, met duidelijke verschillen in karakter. Heerlijk!

Kittens – karaktertrekjes

De onderlinge verschillen worden nu wel echt steeds duidelijker, en in dit hoofdstukje wil ik jullie graag wat van die verschillen meegeven.

Hope

Hope begon toch wel als held van het stel. De eerste om het kittenverblijf te verkennen, en de eerste die het kittenverblijf uit rende om de kamer te verkennen. De brokjesbak was ook reuze interessant en hij likte als eerste al aan de brokjes (en hij was pas net 3 weken!)

Maar Hope heeft zijn heldhaftigheid een beetje opgebruikt. Waar hij voorheen de drukste was, is hij nu de rustigste van het stel. Ook loopt hij niet meer vooraan in het verkennen, maar vind hij het kittenverblijf toch een fijner plekje. Hij is ook de enigste die nog niet zelf op de bank is geklommen, en ook de enige die vaak wakker is, als de anderen slapen. En hij maar om zijn slapende broertjes heen springen! En zodra hij in slaap valt, is de rest ineens spontaan wakker en valt hem lastig. Tjah, dat schema moet nog even op elkaar afgestemd worden.

Verder is Hope een heerlijk vrolijk dartelend ventje, wat rustiger in karakter, maar wel met zijn wildere momenten. Hij vind alleen spelen vooralsnog prima (heeft ook weinig andere keus wanneer de rest slaapt als hij wakker is.) en hangt ook geregeld in het kittenkrabpaaltje.

Hero

Hero is een echte avonturier. Hij loopt het hardste door de kamer, rent naar alle nieuwe dingen, en was de allereerste om die hoge bank te beklimmen! Ook is hij best een slim ventje – zo eet hij al natvoer van mijn vinger, maar wel enkel van mijn vinger. Waarom moeilijk doen als je ook gevoerd kan worden?

Hero is ook echt een mannetje dat alles goed vind. Pak je hem op, prima. Moet hij terug in het kittenverblijf om te slapen? Prima. Moet hij zelf de bank afspringen met gevaar voor eigen leven? Prima. En vervolgens rolt hij heldhaftig van de bank af alsof hij nooit anders heeft gedaan.

Qua energie heeft Hero toch wel het meeste van het nest, al is ook hij wat relaxter in zijn manier van doen. Ik denk dat hij heerlijk gaat genieten van alle nog aankomende avonturen in de toekomst. Dit ventje is voor niets en niemand bang!

Hunter

Hunter begon juist als de traagste van het stel. Hij had niet zoveel haast met het ontdekken van nieuwe dingen of met het rondlopen in het kittenverblijf of de huiskamer. Inmiddels heeft hij wel ontdekt hoe leuk het kan zijn, en loopt hij het verste de huiskamer in. Hij rent zelfs al rondjes en heeft gisteren voor het eerst een dutje gedaan buiten het kittenverblijf (naast de bank op een dekentje).

Hunter heeft inmiddels ook de bank ontdekt en zit er geregeld op. Veel vaker dan stoere broertje Hero. Vervolgens piept meneer wat af, en als blijkt dat niemand hem van de bank af komt helpen springt hij maar zelf naar beneden. Maar eng is dat wel! Zo viel hij net, tijdens het schrijven van dit blogje, op zijn moeder’s buik, welke figureerde als opvangkussen. Hunter komt voor mij niet over als heel slim ventje (zoals zijn broertje), maar dit vond ik dan wel weer geniaal bedacht! En terwijl hij nog aan het vallen was op de buik van zijn mama, had hij al een tepel te pakken en lag hij alweer te drinken. Haha.

Hunter is een lekker relaxed mannetje (eigenlijk alle 3 wel dus), dol op spelen (het liefst de hele dag, de slaap overvalt hem dan ook geregeld), en een echte allemansvriend. Hij kan wel heel erg klagen als hij weer de weg kwijt is, of als hij wil dat je hem helpt,en is wat luier ten opzichte van de rest als het komt tot oplossingen zoeken. Maar met die lieve vragende oogjes van hem, en dat zielige piepje, kan ik het toch niet laten om hem te helpen als hij dit vraagt. Dus misschien is dat luiere ook wel een beetje mijn schuld. Ik werk er aan!

Het gaat dus enorm goed met de kittens van Valentina! Ze groeien goed, ontwikkelen goed, en lopen al lekker los in de huiskamer. Vandaag beginnen we met de kattenbaktraining, maar daaroverlees je dus in de volgende blog. Tot dan!

Nest H – 1 week oud

Share

De eerste week van onze drieling is weer voorbij gevlogen. Helaas was het geen geweldige eerste week, maar het kan ook veel slechter dus ik wil niet al te veel klagen. Wat er niet zo geweldig was? Lees snel verder en leer meer over onze kleine mannetjes hun eerste week!

Mama’s Melk

Daar Tina haar vorige nest fikse tepelontstekingen heeft gehad, heb ik haar vanaf het begin extra in de gaten gehouden. En helaas voelde ik al op dag 1 flinke stuwing, en merkte ik ook dat ze er erg last van had. Ik mocht er zelfs op den duur niet meer aankomen (wat toch nodig is om haar met de stuwing te kunnen helpen) en helaas zijn we dus toch op en neer geweest naar de dierenarts. Gelukkig was het nog niet ontstoken, en met behulp van wat metacam heb ik Tina van haar stuwing af kunnen helpen. Inmiddels is alle stuwing weg, en zijn Tina en haar kinderen dolgelukkig.

Ze komen enorm goed aan op mama’s melk, en je zou het bijna slagroom willen noemen. Hope, de kleinste van het stel, is geboren met 104 gram en is inmiddels alweer 206 gram en dus ruim 100 gram aangekomen de afgelopen 7 dagen! En als je dat al netjes vind, dan hou je maar vast voor de volgende 2. Hero, onze grote stoere man, ging van 124 naar 252 gram en is de zwaarste van het stel. En onze Hunter ging van 114 gram bij de geboorte naar alweer 238 gram en heeft zijn geboortegewicht ruimschoots verdubbeld. Wat zijn wij trots op dit stel!

Hero is niet lekker!

Na het voorval met Tina en haar stuwing hoopte we dat het daarbij zou blijven en de kittens en mama nu lekker een paar rustige weken in het verschiet hadden. Hero, de grootste van het stel, is een echte schrokker en waarschijnlijk heeft hij iets te gulzig gedronken; vocht is in zijn longetjes gekomen en dit is voor kleine kittens erg gevaarlijk. En daarom zijn wij zaterdag op zondagnacht gezellig met moeder en de kids naar Gorinchem gereden om een bezoekje te brengen aan de dierenarts. Bezoekje #2.

Gelukkig was het nog niet heel erg, en leek er nog geen sprake te zijn van een longontsteking. Nu klonk het ook niet zoals Edison destijds had (hij had wel een longontsteking), maar gezond klonk het ook niet. Onze Hero zit nu dan ook op antibiotica en heeft zowel die nacht, als gister overdag (alleen) een bezoekje gebracht bij de dierenarts om toch wat vocht weg te halen en te kijken hoe het met hem gaat. Het rocheltje is er nog wel, maar hij is vandaag weer stukken levendiger dan zaterdagnacht. Ook komt hij zelf prima aan, en hoef ik, naast 2x daags AB geven, gelukkig niks te doen. De vooruitzichten zijn erg goed, en de AB is enkel als voorzorg om te voorkomen dat het in een longontsteking ontwikkeld.

Komt wel goed met onze grote stoere man.

De kittens zijn verdwenen!

De 2 bezoekjes aan de dierenarts waren voor Valentina wel wat veel. We kunnen duidelijk aan haar merken dat de stress redelijk hoog zit, en dat heeft ze ons vanochtend ook even laten merken. Ik liep blij haar kamertje in (ze is boven bevallen), werd vrolijk begroet door een veel te blije Tina (wat ik al verdacht vond) en schrok toen ik merkte dat de doos waar de kittens normaal in lagen leeg was!

In mijn gedachte was Hero al overleden aan een erge longonsteking, was Hope al ernstig onderkoelt, en was Hunter uitgehongerd en wanhopig op zoek naar zijn mama. Maar gelukkig waren dit maar gedachten, want achter de doos, half onder de bank, vond ik 3 kittens rustig slapend op een dekentje. Hope net naast het dekentje, maar warm gehouden door zijn twee dikke broertjes.

Inmiddels liggen ze weer in de doos, met een dekentje er overheen voor wat meer beschutting (Tina’s wens), en hopelijk hoef ik ze morgen niet weer te zoeken. Maar gelukkig is Valentina een hele goede mama, en weet ze heel goed wat het beste is voor haar en haar kittens.

Neva kleurtjes!

Hero’s kleur kan niet missen. Hij is duidelijk zwart met een mooie wit aftekening (Ik heb geprobeerd het op de foto duidelijk te laten zien – zijn aftekening is zo gaaf!). Maar Hope en Hunter zijn neva’s, en zoals bekent komt hun kleur pas later naar voren.

Inmiddels ben ik vrij zeker over hun kleur en laat ik jullie graag weten dat Hope hoogstwaarschijnlijk een Seal Point White is, en Hunter een Blue Point White. Alle 3 dus anders van kleur, en ik heb ze zelfs niet meer hoeven markeren, zo makkelijk zijn ook de 2 neva’tjes uit elkaar te houden.

Ik ben reuze benieuwd hoe de kleuren verder ontwikkelen, en hoe de wit aftekening van de neva’s zal zijn. Maar daarvoor moeten we nog even geduld hebben.

Al met al een veelbewogen week voor onze 3 kittens – en dit is pas de eerste week van hun leven! Dat beloofd nog wat. Maar het ziet er allemaal verder heel goed uit. Ze groeien goed, Hero lijkt het al een stukje beter te doen, en Tina lijkt wat meer tot rust te komen. Ik heb nu al zin in de toekomst met onze 3 mannetjes.

Tot de volgende blog!

Nest H – Geboren

Share

Gisteren is in de vroege uurtjes onze Valentina bevallen van een drieling. Met deze korte blog wil ik hen graag aan jullie voorstellen!

Het heeft even geduurd, maar inmiddels is eindelijk mijn website weer bijgewerkt. De kittens van ons G nest zijn alweer uitgevlogen en worden in hun nieuwe huisjes allemaal erg verwend! Natuurlijk is het hier na het uitvliegen even erg stil geweest, maar gisteren is onze Valentina dan eindelijk bevallen van een drieling, op dag 66 van haar zwangerschap. De trotse papa is onze Ragnar!

De bevalling zelf is erg goed gegaan. Rond half 1 viel het mijn vriend op dat er kleine druppels “water” op de vloer van onze gang lagen. Dit bleek later Valentina’s vruchtwater te zijn. Minder dan een uur later was ze al aan het persen. Rond half 3 werd het eerste kitten geboren, ietwat moeizaam en in stuit. Het tweede kitten volgde niet snel daarna, en het derde kitten kwam precies een uur later, na een korte pauze – die had ze ook wel verdiend.

Graag stel ik aan jullie voor:

Lumica’s Hope, geboren om 02:26, 104 gram
NEM – Seal/Blue (Tabby) Point (White)

Lumica’s Hero, geboren om 02:42, 124 gram
SIB – Black and White

Lumica’s Hunter, geboren om 03:42, 114 gram
NEM – Seal/Blue (Tabby) Point (White)

Het gaat erg goed met mama en haar babies. De kittens zijn nu 1,5 dag oud en allemaal alweer een hoop aangekomen. Valentina zorgt erg goed voor haar 3 kleintjes, al neemt ze ook goed de tijd voor haarzelf en heeft ze zelfs alweer buiten in ons buitenverblijf gelopen.

Wij hopen dat jullie weer zin hebben in alle mooie foto’s en blogs die wij de aankomende weken weer gaan plaatsen. Een nieuw nest met nieuwe avonturen, wij hebben er enorm veel zin in! En we vinden het ook enorm leuk dat wij dit weer met jullie allemaal kunnen delen.

Zoals jullie van ons gewend zijn, hebben alle kittens inmiddels hun individuele pagina’s gekregen (waar meer informatie en foto’s zijn te vinden) en ook zijn ze toegevoegd aan de lijst bij ‘Beschikbare Kittens‘. Door daar op hun foto te klikken kom je op hun desbetreffende pagina met meer informatie en foto’s terecht.

Als er nog vragen zijn, kunnen jullie ons altijd bereiken via het contact formulier.

Tot snel!

Nest F – 11,5 weken oud

Share

Het is alweer een tijd geleden sinds ik de laatste blog over de kleintjes van Valentina heb geplaatst. Inmiddels zijn ze niet zo heel klein meer, hebben de meeste kittens een huisje gevonden, en hebben ze ook alweer hun eerste enting gehad. Er is weer een hoop te vertellen, dus lees snel verder!

De bezoekjes

De eerste bezoekjes hebben de afgelopen weken plaats gevonden. En wat deden de kittens het toch weer goed. Bij alle bezoekjes hebben ze heerlijk met het bezoek gespeeld (en heel af en toe het grootste deel van de tijd geslapen) en ook lekker her en der geknuffeld.

Finnley was de eerste om gereserveerd te worden. Hij gaat bij een kitten uit ons vorige nest wonen, Lumica’s Edison Nabu (Edison’s persoonlijke pagina), en wat zijn wij daar blij mee en trots op! Van alle verhalen die wij over Edison horen, denken wij dat hij zeker wel toe is aan een klein broertje om lekker mee te spelen. En wat ook grappig is; Finnley is in karakter erg zoals Edison hier toentertijd was. We noemen hem heel soms ook wel eens Edison de tweede, dus ik denk dat die twee qua karakter prima bij elkaar zullen passen!

Faelynn is als tweede gekozen en ze gaat zelfs emigreren; naar België wel te verstaan. Haar familie is al druk in de weer om haar een super welkom te geven en hebben al een prachtige krabpaal in elkaar geknutseld. Ik ben er stiekem een beetje jaloers op, maar dat is maar goed ook. Want nu weet ik zeker dat Faelynn geen beter huisje had kunnen treffen!

Farlan was de derde om gereserveerd te worden, en deze lieve knul krijgt een heel lief vriendinnetje van pas 3 jaar oud (En natuurlijk haar lieve ouders). Nu al verteld ze iedereen over haar poezenvriendje en wat houden wij toch van zulke enthousiasme. Ik weet zeker dat die 2 opgroeien als beste vriendjes met een onafscheidelijke band en dat maakt mij diep van binnen wel heel gelukkig.

Ook Faie heeft haar forever home gevonden, en wat was dat eerste bezoekje een speciaal moment. We konden vanuit Faie echt de klik naar haar nieuwe familie zien en dat betekend enorm veel voor mij. Ze zocht ze echt op, ging lekker met ze knuffelen en luid spinnen, iets wat ze voorheen enkel af en toe bij ons deed. Ik heb er dus ook echt geen twijfel over dat Faie geheel zelfstandig een topgezinnetje heeft uitgekozen en hun haar gelukkig ook.

 

Enkel Faldor is nog op zoek naar een huisje en wij hebben besloten hem enkel met Eleanor, een kitten uit ons E-nest (Eleanor’s persoonlijke pagina), te plaatsen. Dit omdat deze 2 een enorm hechte band hebben, die ik met geen woorden kan omschrijven. Ze rennen elkaar de hele dag achterna (Faldor is een stuk kleiner dan Eleanor, wie al 6 maand oud is – het ziet er dus altijd erg grappig uit!), spelen samen en gaan zelfs samen naar de bak als het uitkomt. Geen haar op mijn hoofd die er dus over na denkt om hun te scheiden van elkaar; ik weet zeker dat dit de beste keuze is voor hun beiden. Wij hopen binnenkort bezoek te krijgen voor de 2.

De eerste enting

Met 9 weken leeftijd (en 2 dagen) hebben de kittens hun eerste enting gehad. Doordat we van dierenarts zijn veranderd hoefden de kittens maar 5 minuutjes in de auto te zitten (voorheen was dit rond de 30 minuten). Een groot verschil, want voor ze überhaupt door hadden wat er gebeurde, zaten we al bij de dierenarts. De autorit ging dus prima, en de terugreis idem dito.

De enting en het onderzoek zelf ging eigenlijk ook erg goed. Allemaal zijn ze goedgekeurd, een enting rijker en ook meteen gechipt. De chip vonden de meeste kittens een stukje minder prettig (Het is ook een vervelende naald) en vooral Faie liet dit duidelijk merken. Maar daarna was ook alles weer goed en hebben ze met zijn allen lekker knus in het reismandje gelegen en zelfs even geslapen. Voor wij er ook erg in hadden waren we alweer thuis; toch wel lekker zo een dierenarts dichtbij!

Eenmaal thuis hebben alle kittens een dik uur hard rondgerend en gespeeld. Er was totaal niks aan ze te merken! Na dat uurtje hebben ze allemaal wel even geslapen, maar 2 uurtjes later waren ze alweer de oude. Gelukkig maar, het blijft toch spannend zo een enting, dus ik ben altijd blij als alles weer gedaan is en terug is bij het oude.

Zieke Finnley

Helaas werd Finnley 1 week na de enting ziek. Helaas is wel erg voorzichtig uitgedrukt ,want hij is flink ziek geweest en wij hebben enorme zorgen om hem gehad. Medicatie haalde vreemd genoeg niks uit tegen de hoge koorts die hij had en uiteindelijk is Finnley dan ook opgenomen geweest bij de dierenarts.

1,5 dag heeft hij daar gezeten. Bloedonderzoek, urine onderzoek, echo, infuus, medicatie – hij heeft het allemaal gehad, onze dappere knul. Ik heb hem zo vaak als mogelijk bezocht en telkens als ik op bezoek kwam was hij zo blij me te zien – hij wou me echt niet meer laten gaan, ook al viel hij half in slaap in mijn armen. Het was dus ook elke keer weer enorm lastig om naar huis te gaan, maar ik wist dat het voor hem beter was, zodat hij goed kon rusten en snel beter kon worden.

Gelukkig zakte de koorts uiteindelijk en gaat het inmiddels met hem weer helemaal goed. Ook uit de onderzoeken is niks raars naar voren gekomen en dus houden wij en onze dierenarts het op een fikse griep. Mijn gevoel zegt dat het hetzelfde was als dat Faldor een paar weken ervoor heeft gehad. Ook hij had ineens hoge koorts, maar gelukkig reageerde hij wel op de medicatie en was hij binnen enkele uren alweer helemaal de oude. We horen van een hoop catteries, en ook van onze dierenarts, dat de griep enorm heerst onder de katten; wij hopen dat de griepjes hier inmiddels over zijn en dat vanaf nu alles goed blijft gaan.

Karaktertrekjes en gewichten

Het leek me ook leuk om nog heel kort even wat te vertellen over huidige karaktertrekjes van de kittens. Hun karakters zijn nog altijd in ontwikkeling en het is dan ook grappig om te zien hoe ze veranderen in slechts enkele weken. Ook willen wij jullie de huidige gewichten mededelen – gewicht zegt verder weinig, maar ik vind het wel een goede indicator om te laten zien hoeveel de kittens in die 11,5 week alweer gegroeid zijn en hoe snel dat ook wel niet gaat.

Farlan 116 gram > 1645 gram – Farlan is de laatste tijd wat actiever geworden dan dat hij voorheen was. Ik mag nog altijd uren met hem rondslepen en hij blijft een ontzettend vriendelijk ventje die alles maar accepteert wat je met hem doet. Maar hij is ook erg dol geworden op lekker ravotten met broertjes en zusjes en is graag in ons buitenverblijf, omdat er zoveel te zien en te beleven valt! Farlan is ook echt van de geluidjes; hij kan de meeste rare en vreemde geluidjes maken als hij een speelmomentje heeft, maar ook miauwt hij graag als hij je aandacht wilt en als hij dat dan niet krijgt springt hij ook zonder na te denken zo je broek in, want als hij aandacht wilt, dan wil hij aandacht.


Faldor 117 gram > 1679 gram – Faldor is onze kleine speedy gonzales. Als een zwarte schim zoeft hij voorbij alles en iedereen zonder dat je er erg in hebt. Het is dan ook wel even verbaasd kijken als hij ineens bij je zit in de wc, rond hobbelt in de kelder (waar normaal geen katten komen) of stiekem naar ons buitenverblijf is geglipt, terwijl je het net iets te koud vond voor de kleintjes en ze er juist bij weg hield. Ook is Faldor niet bang voor water en zit graag bij je in de badkamer terwijl je een douche neemt (niet onder het water – zo erg is het dan weer niet haha) of speelt graag met een pas gevulde waterbak. De laatste tijd geeft hij ook echt kopjes en miauwt als hij wil dat je hem optilt om te knuffelen; heel lief!


Faie 95 gram > 1443 gram – Faie is onze kleine pittige knuffelkont. Ze heeft duidelijk een wat aanweziger karakter dan de rest van het nest. Tijdens de bezoekjes staat ze graag op de voorgrond en speelt ze heerlijk actief met alles en iedereen mee. Krijgt ze even geen aandacht? Dan speelt ze verderop wel lekker zelf met een speeltje; natuurlijk zo actief als het maar kan. Maar naast haar drukke momentjes komt ze ook graag op schoot in slaap vallen of komt ze om de zoveel tijd je opzoeken om lekker met je te knuffelen. Ze heeft een eigen willetje waar je niet omheen kan, maar zeker ook wel een hartje van goud.


Finnley 100 gram > 1596 gram – Finnley gedraagt zich de laatste tijd echt als een grote broer. Bij het enten was hij degene die geen enkele kik gaf, alsof hij de anderen wou laten zien dat het helemaal niet zo erg was en ze niet bang hoefden te zijn. Ook tijdens zijn ziekte periode heeft hij zich als een echte grote man gedragen, dat wij niet anders dan trots op hem kunnen zijn. Het leuke is dat hij als enige nu al leert apporteren; hij kan uren een propje papier komen terugbrengen, zolang jij het maar weer weg gooit. En een lol dat hij dan heeft!


Faelynn 92 gram > 1483 gram – Faelynn is de laatste tijd erg verzorgend geworden in karakter. Ze wast graag haar broertjes en zusje, en zelfs haar moeder wast ze als moeder dat toelaat. Tina vind echter dat zij juist haar dochtertje moet wassen en dus uiteindelijk loopt dat liefbedoelde gebaar van beiden uit in een worstelgevecht. Valentina geeft het uiteindelijk maar op en zoekt het hogerop; Faelynn haar aandacht is dan allang ergens anders: lekker spelen, lekker eten, lekker een zusje of broertje lastig vallen op de kattenbak, lekker haar mensjes achterna huppelen; Ze krijgt nergens genoeg van, onze blije dame.

Een iets langer blogje dan normaal, maar het is natuurlijk ook wel weer een tijdje geleden. Ik hoop dat jullie weer genoten hebben. Tot de volgende keer!

Nest F – 7 weken oud

Share

De tijd vliegt. We zijn inmiddels alweer halverwege de tijd dat de kittens hier zullen doorbrengen. Een heel bizar idee. De eerste bezoekjes zijn inmiddels van start gegaan en ook hebben de kittens weer geweldige weken achter de rug. Lees snel verder om meer te weten te komen over hun ontwikkelingen!

Fijne Kerstdagen en een gelukkig 2017

Allereerst wil ik bij deze al onze lezers een ontzettend fijne Kerst wensen en alvast een heel gelukkig 2017 van zowel mij, Martin (mijn vriend) en al onze katten en kittens. Speciaal voor jullie hebben onze 5ling hun Kerstmutsjes op gezet!

 

Brokkenpiloot Farlan

Het is alweer eventjes terug, maar ik had nog niet de tijd gehad om over ons brokkenpilootje’s avontuur te schrijven. Een kleine 2 weken geleden vond Farlan het leuk om iets zwaars omver te trekken; iets wat al een hele prestatie op zichzelf was. Echter kwam dat zware geval niet heel gelukkig terecht op zijn pootje, en zo was het dat wij midden in de nacht, om 1 uur, op weg waren naar de dierenarts met ons mankepootje.

Na een paar foto’s werd gelukkig al snel duidelijk dat er gelukkig niks gebroken was. Pijn deed het wel, en zijn linker achterpootje was ook een stukje dikker dan de rechter. Hij kreeg een prikje tegen de pijn en mocht toen weer lekker mee naar huis. Ik moet er wel bij zeggen dat hij zich super heeft gedragen bij de dierenarts. Een beetje eng was het wel, maar al knuffelend met mij keek hij wel nieuwsgierig rond, en ook de dierenarts mocht gewoon zijn pootje bevoelen en de foto maken was een eitje. Onze knappe knul.

Hij heeft nog zo een 2 dagen op 3 pootjes gelopen, en daarna ging hij zijn 4de pootje steeds meer gebruiken. Inmiddels is hij weer helemaal de oude en is er niks meer van te zien. Op een weekje geleden na, toen kukelde meneer van de trap en kwam weer heel ongelukkig op precies dat zelfde pootje neer. Gelukkig was het deze keer een stuk minder erg en liep hij na een half uurtje alweer hetzelfde als normaal. Je hebt je handen vol aan deze knul!

Knuffel- en verzorgkittens

Ik kan me niet herinneren dat ik ooit een nest heb gehad dat zo dol was op mensen wassen. Natuurlijk heb ik wel gehad dat er kittens waren die wel eens sporadisch mijn handen likten, maar dit nest is toch wel een niveau hoger qua liefde voor verzorging. Mijn haren en gezicht worden dagelijks gewassen; en dan niet gewoon toevallig omdat ze in de buurt waren. Geregeld komt er een kitten van de andere kant van de kamer mijn kant op gerend om nonchalant op mijn schouder neer te ploffen en mijn gezicht te wassen. Of ze klimmen letterlijk je hoofd op om daar eens een paar likjes te geven. Ook visite wordt niet gespaard en krijgt vaak een klein handenwasbeurtje.

Zouden ze ons hints proberen te geven?

Ze zijn ook allemaal stuk voor stuk echte knuffeltjes. Ze zijn dol op spelen en kunnen er uren mee door gaan, maar zodra ze daar mee klaar zijn, klimmen ze allemaal bij mij op schoot of zoeken ergens een plekje bij mij in de buurt en vallen vervolgens lekker half-spinnend in slaap. Ze vinden het ook echt niet erg als je ze aait terwijl ze proberen te slapen; ze draaien binnen een seconde al op hun rug als hint dat je hun buikje moet aaien. Lieve kittens, dat zijn het zeker. Stuk, voor, stuk.

Traplopen

Als laatste wil ik toch nog een stukje schrijven over hun vooruitgang in het dagelijks leven; de kittens hebbende trap ontdekt. Ik had liever gehad dat ze nog wat langer beneden bleven, maar deze kittens zijn niet te stoppen. Als hun de trap op willen, gaan hun de trap op.

Dat ze vervolgens tig keer naar beneden rollen maakt hun dan ook echt niet uit. Je zou bijna kunnen zeggen dat het een paar daagjes kittens heeft geregend!

Inmiddels zijn het echte experts in trap lopen (op een valletje af en toe na). Ze lopen al gezellig het hele huis door: trap op, trap af, keuken in, keuken uit, wc in, wc uit, huiskamer in, huiskamer uit. Al komen ze wel altijd netjes terug naar de huiskamer om toch trouw naast mij te komen slapen.

Wat worden ze toch al weer groot en wat leren ze toch snel. Onze verzorgende, knuffelende, speelse en ondernemende 5ling. Wat ben ik toch trots op ze.

Tot zo ver de blog van deze week. Tot de volgende keer!

Nest E – Eleanor 5 maand oud

Share

Er wordt mij de laatste tijd vaak gevraagd hoe het inmiddels met Eleanor gaat, wie nog bij ons is. Ik denk dat iedereen die onze blogjes volgt het leuk zal vinden om te lezen hoe het nu met haar gaat, dus bij deze laat ik jullie dit graag weten.

Waarom is Eleanor niet uitgevlogen?

eleanor-5-maand

De reden dat Eleanor hier nog is, maar haar 5 maanden leeftijd, heb ik geschreven in een vorig blog genaamd ‘Nest E – 14 weken oud’. Maar long story short, ze is hier nog vanwege een hartruis. Deze ruis was er nog niet bij haar eerste enting, maar daarna ineens wel. Dit hoeft verder weinig te betekenen (Dit soort ruisjes komen vaker voor bij jonge kittens), maar na een scan door een specialist is er echter wel een afwijkend iets gezien. Het is hoogstwaarschijnlijk niks ergs en ze zal gewoon oud kunnen worden zoals de rest, maar wij gaan voor 100% zekerheid. Op advies van de specialist herhalen wij de scan begin januari, wanneer Eleanor 6 maanden oud is (Ze was met haar vorige scan nog net ietsje te jong). Dan weten wij met zekerheid wat het is, of het gevolgen heeft voor haar gezondheid en toekomst, en waar rekening mee te houden. We hopen dan een passend huisje voor haar te kunnen zoeken, maar wij wachten voor nu de scanresultaten af.

Hoe gaat het met Eleanor?

Hier heb ik heel mooi kort antwoord op: Goed. Het gaat met Eleanor zeer goed. Ze heeft zelf helemaal nergens last van. Als ik niet zelf de ruis had gehoord bij de dierenarts had ik bijna gedacht dat hij spoken hoorden. Ze is actief, ze speelt als een blij vrolijk kitten en eet en groeit goed. Gisteren nog verbaasde ik me erover hoe groot Eleanor inmiddels geworden is. Zeker als ze naast de 5-week oude kleintjes van ons F-nest staat kan je zien wat een verschil 4 maand kan uitmaken.

eleanor-5-maand-2

Het enige rare trekje dat Eleanor heeft, is haar verslaving aan water uit een lopende kraan. De hele dag loopt ze te miauwen dat ik de kraan in de keuken aan moet doen, want ze wil weer eens een poging doen tot drinken. Haha. Echt heel goed kan ze het nu ook weer niet, want altijd als ze klaar is met drinken zie ik een half bezopen klein wit/oranje katje door de gang wandelen, een spoor aan water achterlatend.

We zijn erg trots op onze Elly en stiekem vinden we het ook wel gezellig dat ze hier nog is. Ik denk wel dat het voor ons lastig wordt om in de toekomst eventueel afscheid van haar te moeten nemen (omdat ze verhuist naar een gouden mandje), maar ik denk dat dat uiteindelijk, als de testresultaten prima zijn, wel voor haar de beste keuze is.

Nest F – 5 weken oud

Share

De laatste update is weer eventjes geleden; 2 weken om precies te zijn. En in die 2 weken is er enorm veel veranderd! Ze zijn gegaan van net lopende en nog ontdekkende kittens naar rondrennende kleine bolletjes wol met een eigen willetje. In deze blog lezen jullie alles over hoe het nu met de kittens gaat, de grote stappen die ze hebben gemaakt en over hun kleine eigen avontuurtjes. Nieuwsgierig? Lees snel verder!

5-weeks-old-klein

Kittens – Brokjes en water

Als ik het mij goed herinner had ik de vorige keer al geschreven over hoe de kittens langzaamaan het natvoer ontdekten. Het heeft even geduurd voor ze allemaal ook echt snapten wat ze met het natvoer aan moesten, maar inmiddels blijven ze net zo lang eten tot echt alles op is (Het bord is dan zo schoon dat hij bijna zo terug de kast in kan!). Als ik kom aanlopen met een bordje natvoer komen ze nog niet perse hard aangerend, omdat ze er zo een zin in hebben (die link hebben ze nog niet gelegd), maar ze komen wel meteen nieuwsgierig aangelopen zodra ik het bordje op de grond neer zet. En dat terwijl ik ze een dikke week geleden nog allemaal persoonlijk moest opzoeken (ze zijn dol op verstoppertje spelen) en ze erbij moest zetten, anders hadden ze niet door dat er wat eetbaars stond.

theboys4weeksklein

Brokjes was eventjes wat moeilijker om te eten, vonden de kittens, maar ze vinden het overduidelijk wel een stuk lekkerder dan het verschillende natvoer dat ik ze voorschotel. Grappig, want in de meeste gevallen zijn de kittens juist dol op het natvoer en beginnen ze zo laat mogelijk aan de brokjes. Inmiddels weten ze ook waar de brokjes staan en zie ik ze geregeld met hun halve kattenlichaampjes in de voerbak staan en hun neus diep in de bak dippen omdat die onderste brokjes véél lekkerder zijn dan die bovenop liggen.

thegirls4weeksklein

Het water snapten de kittens eigenlijk al snel. Toen ze voor het eerst de kittenren uitmochten, stond er al water in de kamer (terwijl ze met een grote boog om het bijna identieke bakje met brokjes heen liepen). Ze banjerden allen vrolijk dwars door het water heen en likte dan verontwaardigt naar mij kijkend hun natte pootjes af alsof het allemaal mijn schuld was. Langzaamaan duwde ze ook steeds vaker hun neus in het water en begonnen ze steeds vaker te drinken. Tina geeft ze vandaag-de-dag duidelijk iets minder melk (ze zijn al groot!) en dus moeten ze inmiddels ook wel eens hun dorst lessen bij de waterbak. Gelukkig vinden ze het geen probleem. En ook Tina gooit nog zo een 4 a 5 keer per dag haar melkbar open, dus aan vocht voor deze kittens geen tekort!

Kittens – De kattenbak

Met het eten komt ook de kattenbak training. Voorheen snapten ze er nog niks van, maar ze zijn inmiddels geleerd kattenbakgebruikers! Ik denk dat we met dit nest slechts 1 a 2 plasongelukjes hebben gehad, maar verder gebruiken ze de bak alsof ze nooit anders hebben gedaan. Valentina probeert ze nog wel te toiletteren, maar dat gebeurt onder luid protest en zodra ze ook maar 1 seconde niet oplet scheuren de kittens naar de kattenbak om daar hun behoeften te doen ipv bij hun mama. Je zou zeggen dat Tina blij zou zijn niet dat alles meer te hoeven eten (en drinken…), maar nee hoor. Ze geniet duidelijk van haar mama-klusjes. Wat een top mama.

Kittens – Karaktertjes

De kittens beginnen ieder echt henzelf te worden. Het leek me leuk in deze blog heel kort even de duidelijke verschillen te schrijven. Het volgende blog zal een individueel blog zijn over elk kitten apart, zodat ieder echt duidelijk kan zien wie nu wie is, maar een paar kleine dingetjes leek me alvast leuk om met jullie te delen. Ze zijn allemaal ook al zo anders!

farlan-5-week-4

Farlan – Farlan is ons draagpoppetje. De kittenren is inmiddels weggehaald, maar voor deze weg was stond hij altijd tegen de zijkant aan te miauwen als je langs liep, omdat hij graag wou dat je hem oppakte. Nu staat hij vaak tegen mijn been aan en kijkt me verbaasd aan alsof hij zich afvraagt wat hij nog op de grond doet. Je kan uren met hem rondlopen en hij kijkt gewoon nieuwsgierig rond naar alles wat je van zo een grote hoogte kan zien. Heel lief.

faldor-5-week-4
Faldor – Faldor is ons eigenwijsje. Hij lijkt en doet zo als zijn moeder, dat ik me afvraag of hij überhaupt wel iets van zijn papa Ragnar heeft geërft. Heerlijk eigenwijs is deze knul. Ga je stofzuigen, rennen ze er allemaal vandoor behalve Faldor. Wil je ze natvoer geven, rennen ze allemaal naar het bordje toe, behalve Faldor. Wil je met ze spelen met een stokje, rennen ze allemaal naar het veertje toe, behalve Faldor. Probeer je rustig een spelletje te spelen op de Xbox, laten ze je allemaal met rust, behalve Faldor (die zijn kont netjes parkeert op jouw controller, want daar moet hij toch?). Dropje, net zo eigenwijs als dat witte puntje en streepje op zijn gezicht.

faie-5-week-4
Faie – Faie is ons duracel batterijtje. De andere 4 kittens kunnen ook heerlijk spelen en druk zijn, maar Faie heeft net dat beetje extra energie. Ik vraag me soms wel af waar ze het vandaan haalt, maar waar de rest na een uur toch wel instort van vermoeidheid, rent Faie nog een uur druk spelend rond. Ook haar slapende broertjes en zus zijn niet veilig voor haar aanvalletjes en geregeld hebben ze een bijtend zusje in hun oor hangen en al klagend proberen ze haar van zich af te krijgen. Vervolgens rent ze door naar de volgende en als ze ze allemaal heeft gehad valt ze haar moeder maar lastig. Hoe lief is dat?

finnley-5-week-3
Finnley is onze rustige, brave knul. Finnley is van alle kittens het meest relaxed en ook wat slomer in zijn manier van doen. Een echte kater dus. Hij slaapt wat meer dan de rest, maar eet ook blijkbaar meer want hij is inmiddels de grootste van het stel. Hij houdt wel van spelen, maar een lekker potje slapen op schoot, daar houdt hij net weer ietsje meer van. Hij geeft mij een beetje het gevoel alsof hij de grote broer is van de rest, en let graag op zijn broertjes en zusjes, om er zeker van te zijn dat ze niks verkeerds doen. En dat terwijl hij eigenlijk de één-na-jongste is, haha.

faelynn-5-week-1
Faelynn is ons ontsnappingsmonster. Deze kleine slimme meid heeft heel wat rare trucjes uitgehaald om uit de kittenren te ontsnappen. Hoe ze het deed weet ik niet, maar geregeld kwam ik even bij de ren zitten en zag maar 4 kittens. Faelynn bleek dan ineens naast me te zitten, me aan te gapen, en ik heb er stiekem nog steeds een beetje nachtmerries van. Onze kleine ninja. Ze vind het ook grappig om zichzelf onder onze tv-kast te wurmen (dit zou echt niet moeten), omdat dat ene leuke speeltje eronder gerold is en als Faelynn haar speeltje wilt, dan wil Faelynn haar speeltje. Omdat de ruimte veel te klein is voor haar om onder te zitten, en ze ook echt vast kan komen te zitten, hebben we de kier inmiddels afgeschermd zodat ze het niet meer doet. Ja, Faelynn houdt ons wel bezig. Heerlijk!

Tot zover de update van deze week. Tot de volgende keer!

Nest F – 3 weken oud

Share

Ons mooie F-nest is vandaag alweer 3 weken (en 2 dagen) oud. Ik zit een beetje naar de foto’s te kijken van de afgelopen weken, en jeetje wat veranderen kittens toch veel in zo een korte tijd. Ze zijn van blinde muisjes naar al echte katjes gegaan – en wat worden ze toch mooi! Naast de rappe vooruitgang in uiterlijke kenmerken, gaan ze ook qua ontwikkelingen enorm snel. Nieuwsgierig geworden? Lees snel verder!

Kittens – De eerste stapjes

farlan-3-week-2

Vorige week begonnen de kittens net een beetje te lopen. Inmiddels scheuren ze nu al door de kittenren en hebben we sinds eergisteren ook af en toe de kittenren al “open” gezet, zodat ze hun eerste stapjes in de huiskamer konden maken! Het scheuren ging echter niet geheel vanzelf en waar ze nu prima kunnen rennen, zijn ze een hoop gestruikeld over hun eigen pootjes de afgelopen week (inclusief prachtige salto’s, omdat die achterpootjes nou gewoon sneller wilden dan hun voorpootjes!)!

faldor-3-week-2

Maar zo een grote kamer is toch nog wel spannend. Farlan is duidelijk de koploper van het stel en loopt al stoer de halve huiskamer door – alsof het niet anders is dan hij altijd al gedaan heeft. Echter begint hij al snel te piepen om zijn mama, die hem dan weer lichtelijk geïrriteerd terug leidt naar hun “huis”. Farlan hobbelt vrolijk achter zijn mama aan, blijft 2 minuutjes in de kittenren en scheurt er dan meteen weer vandoor om vervolgens weer om zijn mama te roepen. En zo gaat het altijd even door, tot ik besluit dat het genoeg is (Lees: Tina besluit dat het genoeg is) en we de kittenren weer sluiten.

faie-3-week-5

Faie en Faelynn hebben ook de eerste stapjes buiten de kittenren al gemaakt. Heel ver gaan ze nog niet, maar nieuwsgierig zijn ze overduidelijk wel. En als ik de kittenren dicht doe (en hun 2 cm achteruit schuif, zodat ze weer in de ren zitten), gaan ze vervolgens wel piepen en vragend kijken, omdat ik hem weer open moet zetten. Ik denk dat het niet heel lang meer duurt voor de 2 dames blij door de kamer rennen!

finnley-3-week-3

Faldor en Finnley zijn uit zichzelf een stuk rustiger en nemen lekker hun tijd. De kittenren is voor hun ruimte genoeg en lekker bij mama liggen is toch veel leuker dan op zo een koude vloer het onbekende ontdekken? Nieuwsgierige kopjes kijken me wel vaak aan, maar daar blijft het voor nu nog bij. De uitgang van de kittenren wordt netjes ontweken en het liefst slapen ze ergens in een hoekje of doen aan een potje slow-wrestling (op zijn kittens worstelen). Ik geef ze ook geen ongelijk, geniet maar lekker van het klein zijn, er is nog tijd genoeg om te ontdekken!

faelynn-3-week-1

De kittens zijn ook enorm speels met elkaar. Geregeld rennen ze al achter elkaar aan, bijten uitdagend in alles wat maar langs komt lopen, en ook mama is een geweldig speeltoestel. Zo zat er net nog een kitten in mama’s oor te bijten, terwijl 2 andere met haar zwiepende staart speelden. Mama was druk met het toiletteren van kitten nummer 4, en kitten nummer 5 lag lekker te drinken. Heerlijke momenten om te zien.

Finnley – Kleurcorrectie

finnley-3-week-1

Waar ik vorige week schreef dat Finnley een Blue Point (met mogelijk wit) was, blijkt nu eigenlijk het hele tegenovergestelde. Hoe ik er nu naar kijk is hij een Seal Tabby Point (met mogelijk wit). Echter twijfel ik nog wel over het Seal of Blue, het is wel inmiddels duidelijk dat hij met tabby is. Wat een interessant ventje, hij blijft veranderen van kleur, haha.

Hier hou ik het bij voor deze week. Een iets korter blogje, maar wel met alles erin wat ik graag wou vertellen. Langzaamaan zien we elk kitten zichzelf worden en zich losmaken van zijn/haar broertjes en zusjes. Prachtig om te zien, ik hoop dat jullie het net zo prachtig vonden om over te lezen.

Tot de volgende keer!

Nest F – 2 weken oud

Share

Gisteren waren de kittens van ons F-nest alweer 2 weken oud! Uiteraard zijn er weer nieuwe foto’s gemaakt (welke ook op hun persoonlijke pagina’s staan), maar ook wil ik jullie graag weer een korte update geven over hoe het inmiddels met de kleintjes en hun moeder Valentina gaat.

Open oogjes en oortjes

farlan-2-week-1

Vanaf dag 8 gingen de eerste hoekjes van de eerste oogjes alweer open. Snelle knul Farlan had op dag 9 beide oogjes alweer open en staarde me ineens in de avond aan met zijn grote blauwe kijkers. Zijn broertjes en zusjes namen iets langer de tijd om beide ogen te openen; Finnley en Faelynn openden hun beide oogjes op dag 11, gevolgd door Faie op dag 12 en Faldor op dag 13. Wel mooi op tijd voor de 2 weken foto’s 😉

faldor-2-week-4

Naast hun oogjes gaan ook de gehoorkanalen langzaam open, en vandaag de dag reageren alle kittens ook echt op mijn stem. Als ik hun in de ochtend begroet, begroeten hun mij terug met een vrolijk piepconcert (waar moeder Tina dan toch nog altijd van in de stress schiet en haastig komt aangesneld om ze te voeren ook al zeiden ze alleen maar hallo). Tijdens de dag en in de avond kijken ze mij vaak vragend aan als ik wat zeg, en vooral Farlan praat nogal eens graag een woordje terug.

faie-2-week-1

Doordat hun oogjes en oortjes inmiddels open zijn, is ook hun wereld weer een stukje groter. Hun nieuwsgierigheid is duidelijk gewekt en inmiddels zie ik regelmatig een nieuwsgierig kittenkopje over de rand van de doos (waarin zij zijn geboren) hangen om te zien wat voor moois er nog meer te ontdekken is. Ook zie ik de kittens echt al met elkaar spelen – al gaat dit natuurlijk nog wel in slow motion en langer dan 5 minuten houden ze echt niet vol; ze vallen al spelend en worstelend in slaap en daar moet ik dan vaak weer hartelijk om lachen.

Verhuizing

finnley-2-week-1

Omdat de kittens langzaamaan meer actief worden, hebben wij de hele familie verhuist naar de normale hoek van de kamer waar onze kittenren kan staan. Deze afgezette hoek van de kamer is de plek waar zij straks veilig hun eerste echte stapjes kunnen zetten, het eerste beetje natvoer zullen eten, en ook kennis zullen maken met de kattenbak.

faelynn-2-week-4

Uiteraard mogen ze ook, als ze wat beter kunnen lopen, vrij de huiskamer in. Echter zullen ze tijdens de nacht nog teruggaan in de kittenren voor hun eigen veiligheid – en ik denk dat Valentina dit ook wel gaat kunnen waarderen. Een kleiner plekje om je kittens te zoeken is toch fijner dan 5 bolletjes door een hele huiskamer verspreidt! Zodra zij de kattenbak snappen zal de kittenren weer opgeborgen worden en zullen zij steeds meer van het huis mogen ontdekken; inclusief de kelder, de tweede verdieping, en het buitenverblijf!

Mama’s melk

Vorige week schreef ik dat het erop leek dat Tina’s melk eindelijk op gang was en dat ik waarschijnlijk niet meer hoefde bij te voeren. Op 1 keer bijvoeren na, had ik helemaal gelijk! Valentina doet het inmiddels helemaal zelf en de kittens groeien als kool; van te weinig melk en melkklierontstekingen is helemaal niks meer te merken.

screenshot_62

Hierboven staat de groeicurve van de kittens van de dag dat ze geboren zijn tot vanochtend, dag 15. Het leek me leuk om het overzicht van de afgelopen 15 dagen op deze manier te laten zien. De kittens wegen nu respectievelijk 337, 284, 296, 312 en 266 gram. Erg nette gewichten, al zeg ik het zelf.

De Nevakleurtjes

Zoals waarschijnlijk ook bekend bij onze lezers, worden Neva’s (Neva Masquerade) vrijwel zonder kleur geboren. Naarmate zij ouder worden zal duidelijk worden welke kleur zij hebben, en deze kleur zal hun hele leven lang door ontwikkelen.

Ik durf inmiddels met 80% zekerheid de kleurtjes van onze 3 Neva’s te melden – hou er dus rekening mee dat dit nog kan veranderen in de toekomst, want hoe jonger ze zijn, hoe lastiger het te zien is.

farlan-2-week-5faie-2-week-5finnley-2-week-5

Lumica’s Farlan (foto 1) – Blue Tabby Point
Lumica’s Faie (foto 2) – Seal Point White
Lumica’s Finnley (foto 3) – Blue Point

En nu maar afwachten of we het inderdaad goed hebben. Dit is voor mij de eerste keer dat er non-tabby en blue points bij zitten, dus ik ben nog lerende haha.

Tot zover de update van deze week. Ik hoop dat volgende week de eerste stapjes weer gemaakt zijn in de kittenren! Vanaf nu gaat het weer leuk worden – ik kan al echt contact leggen met de kittens en ook de karakters beginnen langzaamaan uit elkaar te lopen.

Maar hierover meer in de aankomende blogjes. Alvast tot volgende week!